Charles Maurras

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Charles Maurras
Charles Marie Maurras
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1868
Martigues
Data i miejsce śmierci 16 listopada 1952
Saint-Symphorien-lès-Tours

Charles Marie Maurras (ur. 20 kwietnia 1868 w Martigues, zm. 16 listopada 1952 w Saint-Symphorien-lès-Tours) – francuski myśliciel polityczny i filozof, monarchista, rzecznik autorytaryzmu, krytyk rządów demokratycznych i dyktatury plebiscytarnej. Redaktor monarchistycznej La Gazette de France; zwolennik rządów Francisco Franco i António de Oliveira Salazara. Przedstawiał alternatywną koncepcję tzw. nacjonalizmu integralnego. Jeden z przywódców skrajnie prawicowej Akcji Francuskiej, założonej przez przeciwników rewizji procesu Dreyfusa.

Życie i poglądy[edytuj | edytuj kod]

W 1926 roku został ekskomunikowany przez papieża Piusa XI[1], a pisma Maurrasa i Akcji Francuskiej trafiły na Indeks ksiąg zakazanych Kościoła katolickiego. Zdaniem Maurrasa ekskomunika nie miała jednak uzasadnienia doktrynalnego - wskazywał, że jej powodem mogły być przesłanki polityczne. Wszystkie sankcje na Akcje Francuską zostały zdjęte dekretem Św. Oficjum 5 VII 1939 za pontyfikatu Piusa XII; odbyło się to bez żądania odwołania jakichkolwiek tez[2].

W latach 30. uwięziony przez władze republikańskie za grożenie śmiercią premierowi Léonowi Blumowi[3]. Natomiast 14 lipca 1936 roku rząd wydał dekret delegalizujący Akcję Francuską. Maurras w okresie Vichy gorąco popierał politykę marszałka Pétaina. We wrześniu 1944 został ponownie uwięziony pod zarzutem kolaboracji, a 17 stycznia 1945 skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności (wyszedł jednak z więzienia w 1952 ze względu na sędziwy wiek)[1]. Stracił także miejsce w Akademii Francuskiej.

Mimo że był agnostykiem, akcentował silną pozycję Kościoła katolickiego w społeczeństwie i jako instytucji nierozerwalnie złączonej z monarchą, a protestantyzm oskarżał o rozbicie jedności chrześcijańskiej Europy. Nazywał czterech ewangelistów mianem „czterech ciemnych Żydów”[4]. Tuż przed śmiercią przyjął sakramenty[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Józef Majka: Katolicka nauka społeczna. Studium historyczno-doktrynalne. Rzym: Polski Instytut Kultury Chrześcijańskiej, 1986, s. 275-276.
  2. Myśl Konserwatywna, Prof. Bartyzel: Charles-Marie-Photius Maurras (w 148 rocznicę urodzin), „Myśl Konserwatywna”, 20 kwietnia 2016 [dostęp 2018-09-11] (pol.).
  3. Chiron 2000 ↓.
  4. Jacek Bartyzel, Umierać, ale powoli! O monarchistycznej i katolickiej kontrrewolucji w krajach romańskich 1815-2000, Kraków 2006.
  5. Organizacja Monarchistów Polskich » Strona główna

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]