Charli XCX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Charli XCX
Ilustracja
Aitchison w 2018 roku
Imię i nazwisko Charlotte Emma Aitchison
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1992
Cambridge
Typ głosu mezzosopran od B2 do D6
Gatunki pop[1][2], dark pop[2], witch house[2], pop punk[3]
Zawód piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów, reżyserka teledysków
Aktywność od 2007
Wydawnictwo Orgy Music, This Is Music, Asylum, Atlantic, IAMSOUND
Strona internetowa

Charli XCX, właśc. Charlotte Emma Aitchison[4] (ur. 2 sierpnia 1992[4][5] w Cambridge) – angielska piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów.

Jako nastolatka wydała niezależnie w 2008 debiutancki singiel i występowała w londyńskich klubach muzycznych. W 2010 podpisała kontrakt z Asylum Records i wydała dwa lata później dwa nagrania mixtape. Jej debiutancki album True Romance (2013) promowany m.in. przez single „You (Ha Ha Ha)” i „Nuclear Seasons” nie odniósł szczególnego sukcesu.

Szeroki rozgłos zdobyła, gdy w 2013 szwedzki duet Icona Pop nagrał z jej udziałem przebój „I Love It”, oraz w kolejnym roku, gdy pojawiła się w piosence „Fancy” Iggy Azalei. Singel „Boom Clap” pochodzący z soundtracku do filmu Gwiazd naszych wina (2014) pojawił się w top 10 list przebojów w kilkunastu krajach. Pod koniec 2014 wydała drugi krążek pt. Sucker. Jej trzeci album Charli ukazał się we wrześniu 2019, zaś kolejny – How I’m Feeling Now – w maju 2020. Wszystkie te trzy albumy spotkały się uznaniem krytyków.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 2 sierpnia 1992 w Cambridge, w Anglii[6]. Jej ojciec, Jon Aitchison, jest szkockim przedsiębiorcą i byłym łowcą talentów, a jej matka, Shameera, pielęgniarką i stewardesą pochodzenia hinduskiego, urodzoną i wychowaną w Ugandzie[7]. Charli dorastała w Start Hill w hrabstwie Essex[8] i uczęszczała do Bishop’s Stortford College w pobliskim Bishop's Stortford.

Rodzice Charli nie byli szczególnie muzykalni, lecz ona sama od najmłodszych lat wykazywała ogromne zainteresowanie muzyką, będąc fanką takich wykonawców, jak Spice Girls czy Britney Spears. Zaczęła pisać swoje własne piosenki w wieku 14 lat, a pierwszą z nich zatytułowała „Fish and Chips Shop”[9]. Jako czternastolatka właśnie przekonała swoich rodziców do pokrycia kosztów nagrania swojego debiutanckiego albumu, 14[10][11]. Na początku 2008 roku rozpoczęła publikację utworów z płyty oraz kilku nagrań demo na swojej oficjalnej stronie MySpace. Przykuło to uwagę anonimowego sponsora, który zaprosił ją do występów w swoich klubach[8][12]. Zaczęła wtedy korzystać z pseudonimu Charli XCX, pochodzi on od nicku, którego używała gdy była młodsza w aplikacji MSN Messenger. Powiedziała później, że wybrała ten pseudonim, „ponieważ wygląda fajnie i brzmi chwytliwie”. Według niej inicjały „XCX” nie oznaczają nic szczególnego, a po prostu reprezentują wszystko, co do tej pory stworzyła[13]. Mimo że jej debiut nigdy nie został oficjalnie wydany[14], wytwórnia Orgy Music opublikowała dwa single promocyjne, „¡Franchesckaar!” i „Emelline”/„Art Bitch”[15][16]. Charli od tamtego czasu często wyrażała dezaprobatę co do swojej pierwotnej twórczości[12].

W wieku 18 lat przeprowadziła się do Londynu, by studiować sztuki piękne na Slade School of Fine Arts przy UCL, zrezygnowała na drugim roku[7].

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

W 2010 podpisała kontrakt z Asylum Records, lecz szybko zrezygnowała z dalszego tworzenia muzyki. Później opisywała to jako stracony okres[17]. W maju 2011 wydała swój pierwszy od prawie trzech lat singiel „Stay Away”, a następnie w listopadzie „Nuclear Seasons”, oba wyprodukowane przez popularnego producenta Ariela Rechtshaid’a i wydane na wyłączność w Wielkiej Brytanii. Te dwa single przykuły uwagę vortalu Pitchfork Media, w którym to zdobyły wyróżnienie dla najlepszych nowych utworów muzycznych.

12 czerwca 2012 wydała w USA swoją pierwszą EPkę pt. You’re the One, która została następnie wydana w Wielkiej Brytanii oraz w Australii. Amerykańska wersja zawierała utwory „You’re the One”, „Nuclear Seasons” oraz ich remiksy[18]. W wersji brytyjskiej znajdowały się piosenki „So Far Away” i „You’re the One” wraz z remiksami, zaś w wersji australijskiej znalazły się utwory „Stay Away”, „Nuclear Seasons” oraz „You’re the One” i ich remiksy. Była współautorką i występuje gościnnie w piosence „I Love It”, która została ostatecznie nagrana przez szwedzki duet Icona Pop i stała się ich przełomowym przebojem[19]. Utwór ten zadebiutował na 48. miejscu szwedzkiej listy przebojów, a po dwóch miesiącach wspiął się na drugie miejsce, które utrzymywał następnie przez kolejne trzy tygodnie. Piosenka „I Love It” pojawiła się również na amerykańskiej liście przebojów Billboard Hot 100, na której dotarła na siódme miejsce.

Jej pierwszy album studyjny, True Romance, wydany został 12 kwietnia 2013 i dotarł do 85. miejsca na UK Albums Chart[20]. Nazwa albumu pochodzi od nazwy filmu Quentina Tarantino o tym samym tytule z roku 1993. Wydawnictwo zostało pozytywnie odebrane przez krytyków osiągając średni wynik 76/100 na Metacritic[21]. W czerwcu wokalistka potwierdziła, że pracuje nad swoim drugim albumem. Przy jego tworzeniu współpracowali z nią Weezer, John Hill, duet StarGate i Rostam Batmanglij z Vampire Weekend[22]. We wrześniu wspierała amerykański zespół rockowy Paramore w ich trasie koncertowej w Wielkiej Brytanii.

Charlie XCX na koncercie VMA (2014)

W lutym 2014 piosenkarka wystąpiła gościnnie w piosence „Fancy” Iggy Azalei oraz w późniejszym teledysku nagranym do tego utworu[23]. Teledysk ten wzorowany był na filmie Clueless z Azaleą przedstawiającą postać Cher Horowitz (oryginalnie graną przez Alicię Silverstone) i Charli XCX przedstawiającą Tai Frasier (oryginalnie graną przez Brittany Murphy)[24]. W maju piosenka „Fancy” zajęła pierwsze miejsce w notowaniu Billboard Hot 100, będąc pierwszym singlem numer jeden na tej liście dla obu artystek[25]. Również w maju tego roku piosenkarka skomponowała piosenkę „Boom Clap” do ścieżki dźwiękowej filmu Gwiazd naszych wina. Piosenka ta została wydana jako pierwszy singel nadchodzącego albumu i dotarła do 8. miejsca na Billboard Hot 100[26] oraz 6. miejsca na UK Singles Chart. W sierpniu ogłosiła, że jej drugi album będzie nosił nazwę Sucker. Drugi singel z tego albumu „Break the Rules” został wypuszczony 18 sierpnia, zaś sam album miał premierę 15 grudnia 2014. We wrześniu Katy Perry poinformowała na Twitterze, że Charlie będzie otwierać wszystkie koncerty podczas jej trasy koncertowej po EuropiePrismatic World Tour.

Z końcem 2015 stacja BBC Three wyemitowała dokument zatytułowany The F-Word and Me, w którym piosenkarka opowiada o życiu kobiet w show biznesie i feminizmie w muzyce[27]. W tym samym roku odbyła dużą trasę koncertową po festiwalach w Wielkiej Brytanii[28].

26 lutego 2016 pojawiła się EP-ka Vroom Vroom, nad którą pracowała z producentką muzyki elektronicznej Sophie. Aby wydać samodzielnie płytę piosenkarka założyła własną wytwórnię muzyczną, Vroom Vroom Recordings. 28 października 2016 wydany został singiel After The Afterparty[29] będący wiodącym singlem promującym nadchodzący trzeci studyjny album Charli XCX, pt. XCX World[30]. Następnie jednak zamiast albumu studyjnego światło dzienne ujrzały w 2017 dwa mixtape’y – Number 1 Angel[31] i Pop 2[32].

W maju 2018 jako support dołączyła do trasy koncertowej Taylor Swift promującej album Reputation.

Trzeci album artystki pt. Charli ukazał się 13 września 2019, a kolejny, How I’m Feeling Now, miał premierę 15 maja 2020. Obydwa albumy spotkały się uznaniem krytyków[33][34].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Główny artykuł: Dyskografia Charli XCX.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Heather Phares: Charli XCX Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2015-05-11].
  2. a b c Ryan Dombal: Charli XCX A 19-year-old Londoner who specializes in kohl-eyed dark pop. (ang.). pitchfork.com. [dostęp 2015-05-11].
  3. Meg Zulch: Charli XCX: Everyone’s Favorite Punk-Pop Princess (ang.). bust.com. [dostęp 2015-05-11].
  4. a b Charli XCX – IMDb (ang.). IMDb. [dostęp 2018-11-14].
  5. Listen: Charli XCX – You’re The One (The Internet remix) (ang.). thelineofbestfit.com. [dostęp 2015-03-02].
  6. Fancy that! Charli XCX shows off her bottom as she takes to the stage in a cheerleading ensemble for her raunchy performance at the Jingle Ball Jam. „Daily Mail” (ang.). [dostęp 2018-11-14]. 
  7. a b Rachel Dove: Charli XCX interview: 'I realised that I just wanted to be a fing boss’ (ang.). The Daily Telegraph. [dostęp 2018-11-14].
  8. a b Chris Tinkham: Charli XCX – This Is Me (ang.). Under the Radar (magazine), 12 września 2013. [dostęp 2018-11-15].
  9. Alex Needham. Brit Pop Girls. „Interview”, 27 lipca 2009 (ang.). [dostęp 2018-11-14]. 
  10. Popjustice: Charli XCX profile (ang.). popjustice.com. [dostęp 2018-11-15].
  11. It’s Charli, Baby: A Comprehensive Guide to Charli XCX (ang.). diymag.com, 16 lipca 2018. [dostęp 2018-11-15].
  12. a b Ash Kissane: Interview with Charli XCX (ang.). 2 października 2012. [dostęp 2018-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-25)].
  13. Charli XCX explains „XCX” – On Air with Ryan Seacrest (ang.). YouTube. [dostęp 2018-11-15].
  14. Kate Hutchinson. Charli XCX – Guardian Interview. „The Guardian”, 30 listopada 2013 (ang.). [dostęp 2018-11-15]. 
  15. Charli XCX – „¡Franchesckaar!” Single (ang.). discogs.com. [dostęp 2018-11-15].
  16. Charli XCX – „Emmeline”/„Art Bitch” Single (ang.). discogs.com. [dostęp 2018-11-15].
  17. the Guardian: Charli XCX – Guardian Interview (ang.). [dostęp 2015-03-03].
  18. iTunes Store US. Apple Inc: You’re the One – EP by Charli XCX (ang.). [dostęp 2015-03-03].
  19. CMJ: Q&A: Icona Pop (ang.). [dostęp 2015-03-03].
  20. Official UK Albums Top 100 – 27th April 2013 (ang.). The Official Charts Company. [dostęp 2015-03-12].
  21. True Romance – Charli XCX (ang.). Metacritic. [dostęp 2015-03-12].
  22. Peter Robinson: An amazing Charli XCX interview slash chat (ang.). popjustice.com. [dostęp 2015-03-12].
  23. Iggy Azalea “Fancy” (featuring Charli XCX & Wiley) [Remix – Premiere] (ang.). [dostęp 2015-03-12].
  24. Sam Lansky: Iggy Azalea and Charli XCX’s Homage to Clueless Will Have You Totally Buggin’ (ang.). time.com. [dostęp 2015-03-12].
  25. Paul Grein: Chart Watch: Meet Iggy Azalea! (ang.). yahoo.com. [dostęp 2015-03-12].
  26. Charli XCX – Chart history (ang.). billboard.com. [dostęp 2015-03-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-28)].
  27. Medleyland.pl | Hybryda | Popkultura |, medleyland.pl [dostęp 2016-03-20].
  28. Medleyland.pl | Hybryda | Popkultura |, medleyland.pl [dostęp 2016-03-20].
  29. After The Afterparty (feat. Lil Yachty). [dostęp 2018-08-28].
  30. Charli XCX is making space for the pop music we deserve, The FADER [dostęp 2020-08-10] (ang.).
  31. Number 1 Angel. 2017-03-10. [dostęp 2018-08-28].
  32. Pop 2. 2017-12-15. [dostęp 2018-08-28].
  33. Charli by Charli XCX. [dostęp 2021-02-23].
  34. how i’m feeling now by Charli XCX. [dostęp 2021-02-23].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]