Przejdź do zawartości

Chart polski

Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Chart polski
Ilustracja
Inne nazwy

ang. Polish greyhound
Polish sighthound
niem. polnischer Windhund

Kraj patronacki

Polska

Wymiary
Wysokość

70–80 cm (pies)[1]
68–75 cm (suka)[1]

Masa

35-40 kg[2]

Klasyfikacja
FCI

Grupa X, sekcja 3
wzorzec nr 333

UKC

Sighthound and Pariah

Wzorce rasy

Chart polskipolska rasa psa myśliwskiego, znana prawdopodobnie od czasów Galla Anonima, zaliczana do grupy chartów. Dawniej użytkowana była przede wszystkim do polowań, obecnie jako pies reprezentacyjny.

Rys historyczny

[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o istnieniu chartów w Polsce pochodzą z czasów Galla Anonima[3]. Za początki istnienia rasy przyjmuje się XII[4] lub XIII wiek[1]. Pierwotnie psy te służyły do polowań na ptactwo m.in. na dropie. Chart polski był ulubionym psem szlachty polskiej[4]. Wywodzi się prawdopodobnie od chartów azjatyckich, takich jak np. chart perski (saluki)[1][5].

Po II wojnie światowej hodowle tej rasy zanikły[3]. Zakazano polowań z chartami, a psy w typie charta likwidowano. Ich trzymanie i hodowla została obłożona specjalnym pozwoleniem, przepis ten obowiązuje nadal. Od lat 70. XX wieku przystąpiono do odtwarzania rasy. Współczesną hodowlę chartów polskich zapoczątkował Stanisław Czerniakowski, który zakupił w okolicach Rostowa nad Donem dwie suki – Tajgę i Striełkę oraz jednego psa – Elbrusa. Ze skojarzenia Tajgi i Elbrusa urodził się pierwszy zanotowany miot chartów polskich[6].

W 1989 roku Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) wystawiła wzorzec FCI nr 333 dla polskich chartów. Chart polski został zarejestrowany w rejestrze ras FCI w 2001 roku. Od 1 marca 2001 roku charty polskie mają prawo uzyskiwać certyfikaty CACIB[7].

Klasyfikacja FCI

[edytuj | edytuj kod]

Grupa 10 – Charty[1]
Sekcja 3 – Charty krótkowłose[1]

Nie podlega próbom pracy[1].

Wygląd

[edytuj | edytuj kod]

Budowa

[edytuj | edytuj kod]

Smukły pies o wąskim pysku. Chart polski jest wyraźnie mocniejszy i nie tak finezyjny w kształtach jak inne charty. Jest największym z wszystkich rodzajów chartów[8].

Chart polski to pies silny, muskularny, wytrzymały, o zwartej budowie ciała. Szerokie piersi i wysokie wraz z cienkim, wygiętym w górę ciałem przysposabiają charta do chyżego biegu oraz kłusu[9].

Szata i umaszczenie

[edytuj | edytuj kod]

Wzorzec FCI dopuszcza wszelki rodzaj umaszczenia[1].

Szata – według wzorca chart polski jest psem krótkowłosym. Włos w dotyku sprężysty, dość twardy, ale nie drutowaty, ani nie jedwabisty. Niejednakowej długości na tułowiu: na kłębie włos dłuższy, na bokach, mostku i kończynach jest najkrótszy, brzuch pokryty delikatnym i rzadkim włosem. Na tylnej stronie ud i na spodniej stronie ogona włos jest dłuższy, ale też twardy. Portki i pióro wyraźne[1].

Zachowanie i charakter

[edytuj | edytuj kod]

Wytrzymały, samodzielny, w stosunku do innych psów dominujący, ale o zrównoważonej psychice. Niektóre osobniki posiadają silny instynkt terytorialny co jest cechą często występującą w tej rasie, a rzadką u chartów w ogóle. Chart polski to pies odważny i pewny siebie[10].

Użytkowość

[edytuj | edytuj kod]

Używano chartów polskich zarówno do polowań na zające, lisy, sarny, dropie, jak i do polowań na wilki[11]. Wykorzystywany w torowych wyścigach chartów oraz w coursingach[12].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d e f g h i Chart polski. Związek Kynologiczny w Polsce. [dostęp 2016-02-20]. (pol.).
  2. Polish Greyhound. dogsplanet.com. [dostęp 2025-09-17]. (ang.).
  3. a b Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
  4. a b Multimedialna Encyklopedia Powszechna WIEM edycja 2006. Young Digital Poland S.A., 2006.
  5. Ściesiński i Putko 2009 ↓, s. 109.
  6. Małgorzata Szmurło, Izabela Szmurło Chart polski
  7. Ściesiński i Putko 2009 ↓, s. 130,144,147.
  8. Ściesiński i Putko 2009 ↓, s. 104,124,128.
  9. Ściesiński i Putko 2009 ↓, s. 104,112,115,128.
  10. Chart polski - www.zkwp.pl
  11. Ściesiński i Putko 2009 ↓, s. 115.
  12. Elżbieta Elżbieta Chwalibóg: Rasy Polskie. Związek Kynologiczny w Polsce. [dostęp 2025-09-17].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]