Chart węgierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chart węgierski
Magyar agar kan.jpg
Chart węgierski
Inne nazwy węg. magyar agár
ang. hungarian greyhound
Kraj pochodzenia Węgry
Wymiary
Wysokość 65–70 cm (pies)[1]
62–67 cm (suka)[1]
Masa Psy: 27–32 kg
Suki: 22–26 kg
[potrzebny przypis]
Klasyfikacja
FCI Grupa X, sekcja 3
wzorzec nr 240
UKC Sighthound and Pariah
Wzorce rasy
FCIUKC

Chart węgierski (węg. magyar agár) – rasa psa zaliczana do grupy chartów, wyhodowana na Węgrzech, użytkowana początkowo do polowań i jako pies stróżujący, obecnie jako pies-towarzysz oraz w wyścigach na długich dystansach.

Klasyfikacja FCI[edytuj | edytuj kod]

W klasyfikacji FCI rasa ta została zaliczona do grupy X – charty, sekcja chartów krótkowłosych[2]. Nie podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Wielu kynologów jest zdania, że chart węgierski przybył razem z Madziarami do Kotliny Panońskiej z Uralu pod koniec IX wieku. Jednak już tam koczowały ludy celtyckie, które posiadały własną tradycję polowania z chartami. Stąd wiadomo, że chart węgierski krzyżował się z chartami Celtów i innych ludów. Na ukształtowanie się rasy istotny wpływ miały w XVI i XVII wieku także psy z Azji Mniejszej, gdyż Węgry znajdowały się wówczas pod panowaniem Turcji.

Trzymała je głównie szlachta, do polowań na sarny, jelenie, a nawet i wilki. U chłopstwa były trzymane w celach kłusowniczych. Psy z tego okresu były mniejsze i bardziej krępe. Wraz z rozwojem osadnictwa, charty były coraz mniej przydatne do polowań, a co za tym idzie, spadła ich liczba. Zaczęto także krzyżować je z greyhoundami, otrzymując psy wytrzymalsze, ale za to wolniejsze na torach wyścigowych. Przyczyniło to się do zaniku dawnego typu rasy.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Chart ten jest mniejszy i masywniejszy od greyhounda, posiada szerszą głowę i grubsze uszy. Jest podobny do charta polskiego.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Ma gęstą sierść, która w zimie tworzy podszerstek. Umaszczenie dopuszczalne różnorodne, także jednobarwne.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Pies polujący na zwierzynę leśną, wykorzystywano je także jako psy stróżujące, ponieważ jako jedyne z chartów wykazują znaczną czujność.

Temperament[edytuj | edytuj kod]

Chart węgierski jest spokojnym, wiernym psem rodzinnym, czujnym i gotowym do obrony. Wychowany z wyrozumiałością, jest posłuszny.

Utrzymanie[edytuj | edytuj kod]

Brak tej rasie rączości, aby być wyścigową, niemniej jednak pies ten wymaga dużej dawki codziennego ruchu.

Popularność w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Rasa rzadko spotykana poza Węgrami i Rumunią[3]. W Polsce jest mało popularna.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Chart węgierski (pol.). Związek Kynologiczny w Polsce. [dostęp 2016-02-20].
  2. Systematyka ras według FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce – Zarząd Główny
  3. Bruce Fogle: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996, s. 91. ISBN 83-7079-672-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 1998, s. 228. ISBN 83-7073-122-8.