Chata Socjologa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dom Pracy Twórczej
„Chata Socjologa”
Ilustracja
Państwo

 Polska

Pasmo

Bieszczady

Wysokość

ok. 896 m n.p.m., inne źródło 830[1] m n.p.m.

Data otwarcia

1973

Właściciel

Stowarzyszenie „Klub Otrycki”

Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich
Mapa konturowa Bieszczadów Zachodnich, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dom Pracy Twórczej„Chata Socjologa””
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Dom Pracy Twórczej„Chata Socjologa””
Ziemia49°14′29,105″N 22°38′11,911″E/49,241418 22,636642
Strona internetowa
Chata Socjologa w sierpniu 2011

Chata Socjologa – drewniana chata studencka mieszcząca 30 osób, wzniesiona na szczycie pasma Otryt, w miejscu przedwojennego przysiółka wsi Chmiel o nazwie Otryt Górny.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Powstała w 1973 z inicjatywy Henryka Kliszko z Instytutu Socjologii UW oraz Norberta S. Wasilewskiego z Sekcji Turystyki Pieszej „Nogi” warszawskiego TKKF. Zbudowało ją środowisko studenckie skupione głównie wokół Instytutu Socjologii UW – stąd pochodzi nazwa chaty.

Początkowo przy budowie pracowało siedem osób, potem ich liczba rozrosła się do około stu. Wszystkie etapy budowy, oraz późniejsze remonty i odbudowa prowadzone były w formie obozów budowlanych i studenckich. Młodzi ludzie wydobywali żwir z rzeki, cięli drewno na belki w tartaku, kopali doły pod fundamenty, pogłębiali ujęcie wody. Przy budowie pierwszej chaty do postawienia zrębu chaty zatrudniono cieśli podhalańskich[2]. Budowa drugiej chaty przeprowadzona została przez członków i sympatyków Stowarzyszenia Klub Otrycki. Z przyczyn ideowych w chacie nie ma prądu, bieżącej wody, gazu, daleko jest do najbliższych zabudowań wiejskich, sklepu czy poczty. W pobliżu chaty znajdują się dwa źródełka.

13 stycznia 2003 Chata Socjologa spłonęła, pozostał tylko kominek. W ciągu jednego roku ludzie z nią związani odbudowali ją własnymi środkami i z darowizn. Odbudowę rozpoczęto w sierpniu 2003, a w 2004 została oddana do użytku w stanie surowym. Jest nieco większa niż jej pierwsza wersja. W 2015 przy chacie powstało niewielkie obserwatorium astronomiczne[3].

Działania[edytuj | edytuj kod]

Od początku chata miała być i była miejscem prowadzenia swobodnych dyskusji naukowych, obozów studenckich, domem pracy twórczej oraz wymiany poglądów w duchu ideologii marksistowskiej[4]. Nie prowadzono w niej działalności turystycznej, z wyjątkiem kilku miesięcy w 1982, gdy po aresztowaniu gospodarza chaty przejął ją Almatur. Od samego początku Chatą opiekuje się Klub Otrycki, od 1990 r. zarejestrowany jako Stowarzyszenie. Nieprzerwanie organizowane są w niej obozy artystyczne i naukowe m.in. Warsztaty Inicjacyjne organizowane przez Instytut Socjologii Uniwersytetu w Białymstoku, majowe happeningi w stylu Pomarańczowej Alternatywy, koncerty piosenek i ballad wędrownych, pokazy filmowe, a także warsztaty szamańskie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Trasa 8 – Otryt z Dwernika i Polany, [w:] Piotr Sieńko i inni, Niezbędnik turystyczny – Bieszczady, Piwniczna-Zdrój: Agencja Wydawnicza WiT, 2021, s. 71, ISBN 978-83-89580-21-4 (pol.).
  2. Tadeusz A. Olszański: Trzydzieści lat Chaty Socjologa. [dostęp 2010-04-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-30)].
  3. Bartosz Wrześniewski. Jedyna taka chatka. „n.p.m”, s. 69, 2017-03. Dom wydawniczy KRUSZONA sp.z.o.o.. 
  4. Mirosław Pęczak: Góra przemienienia. W: Tygodnik Polityka [on-line]. 14.01.2006. [dostęp 2010-04-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]