Chicago Cubs

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chicago Cubs
Chicago Cubs
Data założenia 1876
Liga Major League Baseball
National League
NL Central
Adres 1060 W Addison St
Chicago, IL 60613, USA
Stadion Wrigley Field
Właściciel Tribune Company
Trener Joe Maddon
Kit baseball cap cubs.png
Kit left arm cubsh.png
Kit body baseball cubsh.png
Kit right arm cubs.png
Kit trousers cubs.png
Kit baseball socks cubs.png
Stroje
domowe
Kit baseball cap cubs.png
Kit body baseball cubsa.png
Kit baseball socks cubs.png
Stroje
wyjazdowe
Kit baseball cap cubs.png
Kit left arm cubsalt.png
Kit body baseball cubsalt.png
Kit right arm cubsalt.png
Kit baseball socks cubs.png
Trzeci
strój

Chicago Cubsamerykańska drużyna baseballowa grająca w centralnej dywizji National League. Ma siedzibę w Chicago w stanie Illinois. Trzykrotny zwycięzca w World Series. Cubs są określani przez fanów i media jako The North Siders, ponieważ stadion Wrigley Field mieści się na północy miasta Chicago; inny przydomek zespołu to The Cubbies[1].

Historia[edytuj]

Cap Anson – zawodnik i menadżer Chicago White Stockings/Colts w latach 1876–1897.
Stadion West Side Grounds.
Chicago Cubs w 1916 roku.
Wrigley Field.
Zawodnicy Chicago Cubs celebrujący zwycięstwo w meczu numer 7 World Series 2016 i zdobycie pierwszego od 1908 roku tytułu mistrzowskiego.

Klub powstał w 1870 roku jako Chicago White Stockings[2]. W 1876 wstąpił w szeregi nowo powstałej National League jako jeden z ośmiu zespołów[3]. W latach 1880–1882 White Stockings zdobywali mistrzostwo ligi, zaś w 1885 i 1886 uzyskiwali awans do World Series, w których mierzyły się mistrz National League i American Association; w pierwszych z nich White Stockings zremisowali z St. Louis Browns 3–3–1, w kolejnych ulegli tej samej drużynie 2–4[4][5][6]. W 1890 klub zmienił nazwę na Chicago Colts[7]. 29 czerwca 1897 w meczu przeciwko Louisville Colonels, Colts zdobyli 36 runów co do dziś jest rekordem w Major League Baseball[8]. Od 1898 do 1902 zespół występował pod nazwą Chicago Colts by ostatecznie w 1902 roku przyjąć przydomek Cubs[9].

W 1907 i 1908 zespół zdobywał mistrzowski tytuł, po pokonaniu w World Series dwukrotnie Detroit Tigers 4–0 i 4–1[10][11]. Od momentu przystąpienia do National League zespół w roli gospodarza występował na kilku stadionach (23rd Street Grounds (1876–77), Lakefront Park (1878–1884), West Side Park (1885–1891), South Side Park (1891–1893), West Side Grounds (1893–1915)[12]. W kwietniu 1914 oddano do użytku nowy obiekt Weeghman Field, który w późniejszym okresie nosił nazwę Cubs Park (1920–1926); od 1926 znany jako Wrigley Field[13]. Od 1910 do 1945 Cubs grali w World Series siedmiokrotnie, we wszystkich przegrywając[7]. 18 maja 1947 w meczu przeciwko Brooklyn Dodgers zanotowano rekord frekwencji; spotkanie obejrzało 46 572 widzów[14].

22 października 2016 Cubs, pokonując Los Angeles Dodgers w szóstym meczu NLCS, zdobyli pierwsze od 1945 roku mistrzostwo National League[15]. 2 listopada 2016 Cubs wygrali siódme spotkanie po dziesięciu zmianach z Cleveland Indians i zdobyli pierwszy od 108 lat tytuł World Series[16].

Skład zespołu[edytuj]

Chicago Cubs
Kadra Sztab szkoleniowy

Miotacze

Łapacze

Wewnątrzpolowi

Zapolowi


Menadżer

Trenerzy




Stan na 7 grudnia 2016[17][18]

Sukcesy[edytuj]

Tytuł Liczba Rok
World Series 3 1907, 1908, 2016
National League
National League Championship Series
17 1870, 1876, 1880, 1881, 1882, 1885, 1886, 1906,
1908, 1910, 1918, 1929, 1932, 1935, 1938, 1945,
2016
National League East Division 2 1984, 1989
National League Central Division 4 2003, 2007, 2008, 2016

Członkowie Baseball Hall of Fame[edytuj]

Członkowie Baseball Hall of Fame
klubu Chicago Cubs

Grover Cleveland Alexander
Cap Anson
Richie Ashburn
Ernie Banks
Lou Boudreau
Roger Bresnahan
Mordecai Brown
Frank Chance
John Clarkson

Kiki Cuyler
Andre Dawson
Hugh Duffy
Leo Durocher
Dennis Eckersley
Johnny Evers
Jimmie Foxx
Frankie Frisch
Goose Gossage

Clark Griffith
Burleigh Grimes
Gabby Hartnett
Billy Herman
Rogers Hornsby
Monte Irvin
Ferguson Jenkins
George Kelly
King Kelly
Ralph Kiner

Chuck Klein
Tony Lazzeri
Freddie Lindstrom
Greg Maddux
Rabbit Maranville
Joe McCarthy
Hank O'Day
Robin Roberts
Ryne Sandberg
Ron Santo

Frank Selee
Albert Spalding
Bruce Sutter
Joe Tinker
Rube Waddell
Deacon White
Hoyt Wilhelm
Billy Williams
Hack Wilson

* Czcionką pogrubioną zaznaczono zawodnika, którego upamiętniono na tablicy w muzeum z herbem Stockings/Colts/Orphans/Cubs[19]

Zastrzeżone numery[edytuj]

Od 1997 numer 42 zastrzeżony jest przez całą ligę ku pamięci Jackie Robinsona, który jako pierwszy Afroamerykanin przełamał bariery rasowe w Major League Baseball[20].

SantoRetiredFlag.png
Ron
Santo

3B: 1960–1973

Zastrzeżony
28 września 2003

BanksRetiredFlag.png
Ernie
Banks

SS, 1B: 1953–1971

Zastrzeżony
22 sierpnia 1982

SandbergRetiredFlag.png
Ryne
Sandberg

2B: 1982–1994
1996–1997

Zastrzeżony
28 sierpnia 2005

WilliamsRetiredFlag.png
Billy
Williams

OF: 1959–1974

Zastrzeżony
13 sierpnia 1987

JenkinsRetiredFlag.png
Ferguson
Jenkins

P: 1966–1973
1982–1983

Zastrzeżony
3 maja 2009

MadduxRetiredFlag.png
Greg
Maddux

P: 1986–1992
2004–2006

Zastrzeżony
3 maja 2009

Jrobinson.jpg
Jackie
Robinson

W całej MLB

Zastrzeżony
15 kwietnia 1997

Ciekawostki[edytuj]

  • W 2015 roku minęło 107 lat od poprzedniego zwycięstwa Cubs w World Series. Była to najdłuższa passa bez mistrzostwa we wszystkich amerykańskich ligach zawodowych[21].
  • Najbardziej przesądni kibice Cubs za przyczynę tych niepowodzeń uznawali tzw. „Klątwę Kozła” (ang. Curse of the Billy Goat). Podczas World Series w 1945 roku zagorzały kibic Cubs Billy Sianis, przyszedł na mecz swojej ulubionej drużyny z kozłem. W trakcie rozgrywki został jednak wyrzucony z trybun z powodu nieprzyjemnego zapachu jaki wydzielał kozioł. Zbulwersowany tym faktem Sianis miał rzucić na klub klątwę uniemożliwiającą Cubs dotarcie do finałów MLB. Mistrzostwo roku 1945 przypadło Detroit Tigers, którzy ostatecznie pokonali "The Cubbies" 4–3[22].
  • „Klątwa Kozła” została przełamana w 2016, kiedy po 108 latach Cubs zdobyli tytuł World Series pokonując Cleveland Indians 4–3 w serii best-of-seven[23].

Przypisy

  1. Chicago Sports (ang.). chicagosmarts.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  2. Chicago Cubs Profile (ang.). baseball.about.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  3. Cubs Timeline 1800s (ang.). cubs.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  4. Chicago Cubs - Historical Moments (ang.). sportsecyclopedia.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  5. 1885 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  6. 1886 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  7. a b Chicago Cubs Team History & Encyclopedia (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  8. Most runs in a game (ang.). mlb.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  9. Cubs Timeline 1910s (ang.). cubs.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  10. 1907 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  11. 1908 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  12. Cubs Ballparks: 1876 - Present (ang.). cubs.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  13. Wrigley Field, Chicago, IL (ang.). ballparksofbaseball.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  14. Cubs Timeline 1940s (ang.). cubs.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  15. Wait of the World: Cubs win NL pennant! (ang.). mlb.com. [dostęp 23 października 2016].
  16. Cubs win 2016 World Series (ang.). mlb.com. [dostęp 3 listopada 2016].
  17. Chicago Cubs 40-Man Roster (ang.). cubs.com. [dostęp 7 grudnia 2016].
  18. Chicago Cubs Coaching Staff (ang.). cubs.com. [dostęp 2 maja 2016].
  19. Cubs Hall of Famers (ang.). cubs.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  20. Cubs Retired Numbers (ang.). cubs.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  21. Cubs won 1908 World Series 107 years ago today (ang.). chicago.suntimes.com. [dostęp 3 listopada 2016].
  22. Let The Goat In (ang.). billygoattavern.com. [dostęp 30 czerwca 2013].
  23. Chicago Cubs Bury Curse With First World Series Title in 108 Years (ang.). nbcnews.com. [dostęp 3 listopada 2016].

Linki zewnętrzne[edytuj]