Chinornik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chinornik
Lasiopodomys[1]
Lataste, 1887[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – chinornik stepowy (L. brandtii) w ajmaku gobijsko-ałtajskim w Mongolii
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina chomikowate
Podrodzina karczowniki
Rodzaj chinornik
Typ nomenklatoryczny

Arvicola brandtii Radde, 1861

Synonimy

Chinornik[4] (Lasiopodomys) – rodzaj ssaka z podrodziny karczowników (Arvicolinae) w rodzinie chomikowatych (Cricetidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące we wschodniej Azji[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Lasiopodomys: gr. λασιος lasios – włochaty, kudłaty; πους pous, ποδος podos – stopa; μυς mys, μυός myos – mysz[6].
  • Lemmimicrotus: rodzaj Lemmus Link, 1795, leming; rodzaj Microtus Schrank, 1798, nornik[3]. Gatunek typowy: Arvicola mandarinus Milne-Edwards, 1871.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Niektórzy autorzy włączają Lasiopodomys do rodzaju nornik (Microtus) w randze podrodzaju. Gryzonie te wyróżnia kilka cech, m.in. bardzo krótkie małżowiny uszne, wydłużone przednie pazury, gęsto pokryte futrem podeszwy stóp i budowa zębów trzonowych. Na podstawie budowy trzonowców naukowcy zaklasyfikowali do rodzaju Lasiopodomys kilka wymarłych plejstoceńskich gatunków, które występowały w Eurazji (1,5–1,2 mln lat temu), Beringii (1,6–1,3 mln lat temu) i Ameryce Północnej na zachód (1,2 mln lat temu) i wschód od Gór Skalistych (850 tysięcy lat temu)[5]. Do rodzaju należą następujące gatunki[5][4]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lasiopodomys, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. F. Lataste. Observations sur quelques especes du genre gampagnol (Microtus Schranck, Arvicola Lacépède). „Annali del Museo civico di storia naturale di Genova”. Serie 2a. 24, s. 268, 1881 (fr.). 
  3. a b M. Tokuda. A revised monograph of the Japanese and Manchou-Korean Muridae. „Biogeographica (Transactions of the Biogeographical Society of Japan )”. 4 (1), s. 68, 1941 (ang.). 
  4. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 236. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. a b c Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Lasiopodomys. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2017-06-26]
  6. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Washington: Government Printing Office, 1904, s. 365, seria: North American Fauna. (ang.)