Chion-in

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chion-in
Ilustracja
Amida-dō
Państwo  Japonia
Miejscowość Kioto
Wyznanie buddyzm
Historia
Data budowy 1234
Dane świątyni
Styl Kamakura
Położenie na mapie Japonii
Mapa konturowa Japonii, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Chion-in”
Ziemia35°00′23″N 135°47′02″E/35,006389 135,783889

Chion-in (jap. 知恩院))japoński buddyjski kompleks świątynno-klasztorny i siedziba sekty jōdo-shū, położony w dzielnicy Higashiyama w Kioto.

Założony w 1234 roku przez Genchiego, ucznia Hōnena, w miejscu gdzie znajdowała się jego pustelnia. Jego prochy złożono w mauzoleum na terenie świątyni, która obejmuje teren 43 akrów.

Świątynia trzykrotnie paliła się w XIV i XV wieku. Ostatni raz rozbudowana w XVII wieku. W okresie od 1619 do 1867 opatami klasztoru byli książęta cesarscy.

Najważniejsze elementy kompleksu:

  • główny pawilon Mieidō (skarb narodowy) z posągiem Hōnena (główny obiekt czci)
  • brama Sanmon (największa w Japonii, skarb narodowy)
  • pawilon Ōhōjō (skarb narodowy) z dwoma ogrodami i malowidłami szkoły Kanō
  • pawilon Kohōjō (skarb narodowy) z malowidłami szkoły Kanō
  • biblioteka Kyōyō zawierająca ponad 5600 XII-wiecznych woluminów buddyjskich z Chin

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jolanta Tubielewicz: Kultura Japonii - słownik. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1996, s. 49. ISBN 83-02-06378-9.