Chirurgia dziecięca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chirurgia dziecięca – dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym człowieka od pierwszych dni życia (okres noworodkowy, w tym dzieci przedwcześnie urodzone), niemowląt, dzieci małych i dużych, do 18. roku życia; istnieją też pierwsze doniesienia o prenatalnych możliwościach inwazji chirurgicznej w ciele chorego płodu.

Chirurgia dziecięca jest podspecjalnością chirurgii związaną z odkryciem, że pokutujące całe wieki przeświadczenie, iż dziecko to „mały dorosły” jest fałszywe. Dziecko, szczególnie małe, różni się znacznie od dorosłego, zwłaszcza chwiejnością równowagi wodno-elektrolitowej oraz regulacją temperatury ciała czy innych procesów metabolicznych. Inne też są choroby (znaczną ich część stanowią wady wrodzone), z którymi styka się chirurg dziecięcy. Wykonujący zabiegi muszą wykazywać dużą delikatność, a sala posiadać odpowiednią temperaturę i wilgotność.

W Polsce chirurgia dziecięca istnieje jako podstawowa specjalność lekarska, a konsultantem krajowym jest obecnie prof. dr hab. Janusz Bohosiewicz z Kliniki Chirurgii Dziecięcej z Górnośląskiego Centrum Zdrowia Dziecka im. Jana Pawła II w Katowicach.

Stowarzyszeniem naukowym zrzeszającym polskich chirurgów dziecięcych jest Polskie Towarzystwo Chirurgów Dziecięcych założone w 1965 roku.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.