Chloraminy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chloroaminy – grupa organicznych związków chemicznych, chlorowych pochodnych sulfonamidów[1], powstałych przez działanie podchlorynów na amoniak lub związki zawierające grupę aminową (-NH2) albo iminową (=NH).

Większość wykazuje właściwości bakteriobójcze[1].

Najprostszym przedstawicielem chloroamin jest chloroamina (NH2Cl). Inne przykłady:

  • chloramina B – sól sodowa N-monochlorobenzenosulfamidu,
  • chloramina DHN,N-dichloro-2,4,6,2',4',6'-heksachlorodifenylomocznik,
  • chloramina T – sól sodowa N-monochlorotoluenosulfamidu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Słownik tematyczny. Biologia, cz. 1, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 37, ISBN 978-83-01-16529-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia dla wszystkich: Chemia. Małgorzata Wiśniewska (red.). Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, s. 74.