Chlorodifluorometan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chlorodifluorometan
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny CHClF2
Masa molowa 86,47 g/mol
Wygląd bezbarwny gaz o słabym zapachu podobnym do chloroformu[1]
Identyfikacja
Numer CAS 75-45-6
PubChem 6372[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Chlorodifluorometan, CHClF
2
organiczny związek chemiczny, chlorofluorowa pochodna metanu. Jest czynnikiem chłodniczym (R-22) z grupy HCFC, który dzięki swoim własnościom termodynamicznym pozwala transportować ciepło z jednego ośrodka do drugiego w obiegu Lindego. Obecnie przeznaczony jest tylko do serwisu istniejących już instalacji. Na mocy protokołu z Kioto jest wycofywany z użycia.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

  • ciepło parowania w punkcie wrzenia: 233,7 kJ/kg
  • ciepło właściwe cieczy: 1,26 kJ/kgK
  • ciepło właściwe pary: 0,662 kJ/kgK
  • przewodność cieplna cieczy: 0,09 W/mK
  • przewodność cieplna pary: 0,0118 W/mK
  • ODP: 0,055[1]
  • HGWP: 0,36
  • GWP: 1500[1]

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Jest słabo toksyczny, jednak duże stężenie może powodować wypieranie powietrza prowadzące do uduszenia. W warunkach podwyższonej temperatury (ponad 150 °C) mogą powstawać toksyczne produkty rozkładu chlorodifluorometanu: fluorowodór, chlorowodór, fosgen, tlenek węgla, dwutlenek węgla, chlor.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p Chlorodifluorometan (ZVG: 31370) (ang. • niem.) w bazie GESTIS, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2017-01-31].
  2. Chlorodifluorometan (CID: 6372) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. a b c d e f g h CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-104, 6-190, 9-61, ISBN 9781498754293.
  4. a b c d Chlorodifluorometan (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2017-01-31].