Chlorytoid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chlorytoid
Chlorytoid z prowincji Nuristan, Afganistan (6,3 x 3,5 x 3,0 cm)
Chlorytoid z prowincji Nuristan, Afganistan
(6,3 x 3,5 x 3,0 cm)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny zasadowy krzemian glinu i żelaza
(Al,Fe12)[(Si,Al)8O20](OH)16
Twardość w skali Mohsa 6,5
Przełam niewidoczny
Łupliwość doskonała
Układ krystalograficzny jednoskośny (niekiedy trójskośny)
Gęstość minerału 3,51-3,61 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa od ciemnozielonej do czarnej
Rysa zielona
Połysk szklisty, perłowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Chlorytoidminerał z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.

Nazwa nawiązuje do powierzchownego podobieństwa tego minerału do chlorytów, lecz bardzo różniący się od strukturalnie, w 1837 roku został zidentyfikowany jako oddzielny minerał.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy kryształy o pokroju blaszkowym, płytkowym, tabliczkowym o pseudoheksagonalnym pokroju. Występuje w skupieniach zbitych, łuseczkowatych, płytkowych, włóknistych. Cienkie płytki minerału charakteryzują się wyraźnym pleochroizmem. Tworzy odmiany zasobne w magnez – (sismondyt) i mangan – (ottrelit).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w skałach przeobrażonych metamorficznych w strefie epi. Powstał pod wpływem temperatury i ciśnienia. Znany z niektórych zieleńców, łupków glaukofanowych, marmurów, hornfelsów. Współwystępuje z chlorytem, kwarcem, miką, staurolitem, granatem, korundem.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: występuje w łupkach łyszczykowych w Górach Izerskich i okolicach Szklarskiej Poręby.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ma znaczenie naukowe (służy do określania warunków i charakteru metamorfizmu),
  • interesuje kolekcjonerów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
  • A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE W-wa 1993
  • A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geologiczne W-wa 1965

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]