Chmielograb europejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chmielograb europejski
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd różopodobne
Rząd bukowce
Rodzina brzozowate
Rodzaj chmielograb
Gatunek chmielograb europejski
Nazwa systematyczna
Ostrya carpinifolia Scop.
Fl. carniol. ed. 2, 2:244. 1772
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Kotki męskie
Owoce

Chmielograb europejski, ostria grabolistna (Ostrya carpinifolia Scop.) – gatunek roślin z rodziny brzozowatych w stanie naturalnym występuje w Europie południowej po Alpy i w Azji Mniejszej[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo o wysokości do 20 m. Korona młodych drzew stożkowata, u starszych kulista. Kora początkowo szara i gładka, później ciemnieje, staje się spękana i łuszcząca się.
Liście
Skrętoległe, podłużnie jajowate, podwójnie piłkowane. Podobne do liści grabu, ale bardziej zaostrzone. Wierzch ciemnozielony, spód bledszy, o brzegach pokrytych delikatnymi włoskami[5].
Kwiaty
Męskie – kotki żółte o długości do 12 cm. Kwiaty żeńskie niepozorne. Wiatropylne.
Owoce
W postaci orzeszków otoczonych woreczkowatą okrywą, owocostany długości 4-6 cm, zebrane są w szyszki podobne do szyszek chmielu. Pojawiają się w połowie lata[5].
Taksony podobne
Grab pospolity

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Sadzone jako drzewo uliczne.
  • Drewno bardzo wytrzymałe, na elementy mebli, szpule, narzędzia, części instrumentów muzycznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-01-07] (ang.).
  3. Ostrya carpinifolia, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Gregor Aas, Andreas Riedmiller: Drzewa. Wyd. 3. Warszawa: Muza S.A., 1997, s. 162. ISBN 83-7079-909-4.
  5. a b Russel, Cutler, Walters: Ilustrowana encyklopedia Drzewa Świata. Kraków: Universitas, 2008, s. 163. ISBN 97883242-0842-5.Sprawdź autora:1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Helmut Pirc: Drzewa od A do Z. Warszawa: KdC, 2006. ISBN 83-7404-323-7.