Chodak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chodak

Chodaki, chodaczki – proste obuwie, które może być wykonane z drewna (drewniaki), kory (łapcie), skóry (np. kierpce) lub innego materiału[1][2]. Współcześnie chodak to zwykle but bez pięty, na drewnianej podeszwie i na podwyższonym obcasie[2].

Dawna zagonowa, uboga szlachta, nosząca częstokroć zamiast droższych butów chodaki z kory lipowej, była zwana od nich szlachtą chodaczkową[1]. Zużyte, stare chodaki nazywano chodaczynami lub chodaczyskami[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku.
  2. a b c Jowita Żurawska-Chaszczewska: Słownictwo rzemiosł skórzanych w polszczyźnie historycznej (pol.). Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej, 2010. s. 111, 112. [dostęp 2019-06-18].