Chojnata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chojnata
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat skierniewicki
Gmina Kowiesy
Liczba ludności (2011) 89[1]
Kod pocztowy 96-111
Tablice rejestracyjne ESK
SIMC 0729497
Położenie na mapie gminy Kowiesy
Mapa lokalizacyjna gminy Kowiesy
Chojnata
Chojnata
Położenie na mapie powiatu skierniewickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu skierniewickiego
Chojnata
Chojnata
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Chojnata
Chojnata
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chojnata
Chojnata
Ziemia51°53′33″N 20°26′37″E/51,892500 20,443611

Chojnatawieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Kowiesy.

Opis ogólny[edytuj | edytuj kod]

Chojnata to niewielka miejscowość licząca ok. 89 mieszkańców, położona nad rzeczką Chojnatką (dopływ Rawki).
W osadzie znajduje się zabytkowy kościół parafialny pw. Św. Marcina, cmentarz oraz dwór z parkiem krajobrazowym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Chojnata jest starą wsią; powstała nie później niż w XIII w. i niegdyś posiadała duże znaczenie dzięki zakonowi benedyktynów, którzy posiadali tutaj swój kościół, a przy nim m.in. szkołę i szpital.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[2] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • zespół kościoła parafialnego pw. św. Marcina, XIV-XIX w.:
    • kościół, nr rej.: 529-XII-15 z 8.04.1950 oraz 274 z 29.12.1967
    • dzwonnica, drewniana, nr rej.: 884 z 29.12.1967
    • cmentarz kościelny, nr rej.: 906/A z 22.01.1993
  • zespół dworski, pocz. XIX w.:
    • dwór, nr rej.: 612 A z 28.07.1983
    • park, nr rej.: 498 A z 16.09.1978

Dwór[edytuj | edytuj kod]

W Chojnacie znajduje się murowany, parterowy dwór pochodzący z 1. połowy XIX w. Obiekt zbudowany na rzucie prostokąta, posiada dwuspadowy dach, a w nim pięterko, a także drewnianą przybudówkę i czterokolumnowy ganek.

Wokół dworu rozciąga się park, posadzony około 1812 r. Do dworu prowadzi aleja wysadzana modrzewiami.

Parafia Chojnata i budynek kościoła[edytuj | edytuj kod]

Parafia w Chojnacie została erygowana w XIII w. Pierwszy budynek kościelny, prawdopodobnie drewniany, został w 1278 r. wyposażony przez księcia mazowieckiego, Bolesława. Także na koszt władców Mazowsza w 1334 r. zbudowany został ponoć kościół murowany z cegły – dziś, jak chce tradycja, pełniący rolę prezbiterium. Budynek ten miał cechy budowli gotyckiej, w lokalnej odmianie zwanej gotykiem wiślano-bałtyckim. Znajdują się w nim sklepienia krzyżowe.

Od początku XIV w. kościół stanowił własność klasztoru benedyktynów z Lubinia, i to zakonnicy pełnili rolę duchownych w Chojnacie.

Obecnie istniejący kościół wzniesiony został w latach 1612-1623 z fundacji Stanisława Zawadzkiego, notariusza ziemi sieradzkiej, o czym świadczy zarówno nowożytny wątek ścian, jak i tablica fundacyjna w ścianie zachodniej. Nawę zbudowano w interesującej technice drewnianego szkieletu, obmurowanego cegłą zarówno z zewnątrz, jak i od wewnątrz.

Po tych przebudowach dzisiejszy kościół jest obiektem jednonawowym, z węższym prezbiterium na rzucie wydłużonego prostokąta.

Z zewnątrz budynek kościoła jest oszkarpowany filarami charakterystycznymi dla gotyku, zaś ściany są zwieńczone gzymsem. Na szczycie fasady znajdują się, sterczyny (pionowe laski zwieńczone dekoracją w kształcie wieżyczki).

W początku XIX w. zbudowano obecne organy, a w końcu XIX w. został zbudowany drewniany chór.

Wewnątrz kościoła znajdują się 3 ołtarze: główny i dwa boczne. Nad ołtarzem głównym głównym znajduje się obraz Matki Boskiej Dobrej Opieki, pochodzący z XVI-XVII wieku, namalowany według tzw. szkoły włoskiej. Obraz ten zasłonięty jest przez obraz św. Marcina – patrona parafii.

Ambona w specyficznym kształcie łodzi pochodzi z końca XVIII w. Wyposażenie świątyni pochodzi z XVIII i XIX stulecia, jest wśród niego m.in. monstrancja z 1767 r., oraz dwa kielichy mszalne, z początku XVIII wieku z wyrytymi postaciami trzech króli, wykonane w stylu barokowym.

Na terenie kościelnym oprócz budynku głównego znajduje się również czworościenna drewniana dzwonnica o konstrukcji słupowej, pokryta namiotowym rozpłaszczonym dachem, a także oraz dwie plebanie: dawna, zbudowana w 1850 r., oraz używana obecnie, z roku 1980.

W pobliżu kościoła rośnie stary modrzew, o obwodzie w pierśnicy 3,5 m, będący pomnikiem przyrody.

Jeden z księży parafialnych kościoła w Chojnacie, ks. Michał Woźniak (1875-1942), sprawujący posługę w tej miejscowości w latach 1911-1921, po śmierci w obozie koncentracyjnym w Dachau został beatyfikowany przez Kościół katolicki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]