Chojniki (Białoruś)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chojniki
Хойнікі
Ilustracja
Muzeum w Chojnikach, kiedyś rezydencja Abrahamowów
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Białoruś
Obwód Coat of arms of Homyel Voblast.svg homelski
Rejon chojnicki
Populacja (2010)
• liczba ludności

13 800[1]
Kod pocztowy 247600
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Chojniki
Chojniki
Ziemia 51°54′N 29°58′E/51,900000 29,966667
Portal Portal Białoruś

Chojniki (biał. Хойнікі, Chojniki, ros. Хойники, Chojniki) – miasto na Białorusi w obwodzie homelskim. Centrum administracyjne rejonu chojnickiego. 13,8 tys. mieszkańców (2010).

Historia[edytuj]

W okresie Rzeczypospolitej Chojniki znajdowały się w powiecie owruckim województwa kijowskiego. Była to własność Połozowiczów, następnie Lubieckich, Charlińskich, Abrahamowiczów, Brzozowskich, Szujskich, a od końca XVIII w. – Prozorów. Mieli tu swoją rezydencję Józef i Karol Prozorowie. Po II rozbiorze Rzeczypospolitej (1793) Chojniki znalazły się pod zaborem rosyjskim. W XIX w. dobra ziemskie i miasteczko znajdowały się w gminie (wołości) Chojniki w powiecie (ujeździe) rzeczyckim guberni mińskiej. Funkcjonowały tu urząd pocztowy i szkółka wiejska.

1 stycznia 1919 r. I Zjazd KP Białorusi ogłosił powstanie Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, której częścią miały być także Chojniki. Jednakże decyzją Moskwy już 16 stycznia wraz z innymi etnicznie białoruskimi terytoriami znalazły się w granicach Rosyjskiej FSRR.

Po 1921 roku w skład miasta zostały włączone otaczające go wsie: Nastol, Wołoki i Zabołocie[2].

W grudniu 1926 r. Chojniki powróciły do BSRR. 29 września 1938 r. otrzymały status osiedla typu miejskiego.

W 1986 roku miasto ucierpiało z powodu silnego opadu promieniotwórczego, związanego z katastrofą w Czarnobylu.

Zabytki[edytuj]

Dwór Prozorów w Chojnikach, 1897 r.
  • rezydencja Abrahamowów, obecnie Muzeum w Chojnikach, w części centralnej piętrowa, skrzydła parterowe, od frontu cztery kolumny doryckie podtrzymują półkolisty balkon.
  • drewniany piętrowy dwór Prozorów od frontu posiadał portyk z ośmioma kolumnami, na boku skrzydła z prawej strony również kolumnada. Majątek w Chojnikach jest opisany w 1. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego[3]
  • pałac Prozorów w Ostrohladach wybudowany według projektu Marconiego w stylu empire, w części centralnej piętrowy na skrzydłach parterowy, cztery kolumny nad wejściem podtrzymywały balkon, prowadzący do arkady - półokrągłej wnęki[4].

Miasta partnerskie[edytuj]

Przypisy

  1. Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.)
  2. Mapa Taktyczna Polski 1:100 000. Mapster, 1921. [dostęp 2011-12-31].
  3. Roman Aftanazy: Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. T. 1: województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 34–36. ISBN 8304037130.
  4. Antoni Urbański: Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, (II cz. książki Memento kresowe). Gdańsk: Oficyna Wydawnicza "Graf": 1991, s. 109.

Linki zewnętrzne[edytuj]