Chojniki (obwód homelski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta w obwodzie homelskim. Zobacz też: Chojniki.
Chojniki
Хойнікі
Ilustracja
Muzeum w Chojnikach, kiedyś rezydencja Abrahamowów
Herb Flaga
herb Chojników flaga Chojników
Państwo  Białoruś
Obwód homelski
Rejon chojnicki
Data założenia przed 1504
Populacja (2010)
• liczba ludności

13 800[1]
Nr kierunkowy 2350
Kod pocztowy 247600
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Chojniki
Chojniki
Ziemia51°54′N 29°58′E/51,900000 29,966667
Portal Portal Białoruś

Chojniki (biał. Хойнікі, Chojniki, ros. Хойники, Chojniki) – miasto na Białorusi, w obwodzie homelskim, siedziba administracyjna rejonu chojnickiego. 13,8 tys. mieszkańców (2010).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy miejscowość została wymieniona w dokumencie z 1504 r., pod nazwą Chwoiniki, jako wieś należąca do województwa kijowskiego Wielkiego Księstwa Litewskiego.[2] W okresie I Rzeczypospolitej Chojniki znajdowały się w powiecie owruckim województwa kijowskiego. Była to własność Połozowiczów, następnie Lubieckich, Charlińskich, Abrahamowiczów, Brzozowskich, Szujskich, a od końca XVIII w. – Prozorów.[3] Miał tu swoją rezydencję Karol Prozor. Po II rozbiorze Rzeczypospolitej (1793) Chojniki znalazły się pod zaborem rosyjskim. W XIX w. dobra ziemskie i miasteczko znajdowały się w gminie (wołości) Chojniki w powiecie (ujeździe) rzeczyckim guberni mińskiej. Funkcjonowały tu urząd pocztowy i szkółka wiejska.

1 stycznia 1919 r. I Zjazd KP Białorusi ogłosił powstanie Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, której częścią miały być także Chojniki. Jednakże decyzją Moskwy już 16 stycznia wraz z innymi etnicznie białoruskimi terytoriami znalazły się w granicach Rosyjskiej FSRR.

Po 1921 roku w skład miasta zostały włączone otaczające go wsie: Nastol, Wołoki i Zabołocie[4].

W grudniu 1926 r. Chojniki powróciły do BSRR. 29 września 1938 r. otrzymały status osiedla typu miejskiego.

W 1986 roku miasto ucierpiało z powodu silnego opadu promieniotwórczego, związanego z katastrofą w Czarnobylu.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Dwór Prozorów w Chojnikach, 1897 r.
  • rezydencja Abrahamowów, obecnie Muzeum w Chojnikach, w części centralnej piętrowa, skrzydła parterowe, od frontu cztery kolumny doryckie podtrzymują półkolisty balkon.
  • drewniany parterowy dwór Prozorów od frontu posiadał portyk z ośmioma kolumnami (po dwie), do którego prowadziły schody; na boku skrzydła z prawej strony również znajdowała się kolumnada. Majątek w Chojnikach jest opisany w 1. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego[5]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.)
  2. Аrchiwum Główny Akt Dawnych. Аrchiwum Рrozorów і Jelskich. Sign. 1. S. 3, 4, 104
  3. Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI–XVIII стст. // Брагинщина в контексте истории белорусско-украинского пограничья: сборник научных статей / редкол. А. Д. Лебедев (отв. ред.) [и др.]. – Минск: Четыре четверти, 2018. С. 12 – 18
  4. Mapa Taktyczna Polski 1:100 000. Mapster, 1921. [dostęp 2011-12-31].
  5. Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 1: Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 34–36, ISBN 83-04-03713-0, ​ISBN 83-04-03701-7​ (całość).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]