Chomiki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chomiki
Cricetinae[1]
G. Fischer, 1817
Chomiczek syryjski – odmiana black banded
Chomiczek syryjski – odmiana black banded
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina chomikowate
Podrodzina chomiki
Rodzaje
  • Allocricetulus
  • Cansumys
  • Cricetulus
  • Cricetus
  • Mesocricetus
  • Phodopus
  • Tscherskia

Chomiki[2] (Cricetinae) – podrodzina gryzoni z rodziny chomikowatych (Cricetinae).

Do rodziny chomikowatych zalicza się blisko 300 gatunków zwierząt. Chomiki właściwe są bliskimi krewnymi norników i szczura piżmowego. Zewnętrznie nie są zbytnio podobne do swych krewniaków. Zwierzęta bardziej podobne do chomików takie jak: mysz domowa, myszarka leśna, suwak i inne myszowate są bardzo dalekimi krewnymi chomików. Z licznej grupy chomików tylko niektóre gatunki można uznać za zwierzęta domowe. Należą do nich chomiczek syryjski, chomicznik malutki (Roborowskiego), chomik chiński, chomicznik dżungarski i chomicznik zabajkalski. Hodowane w domach chomiki mają swych krewnych żyjących na wolności.

Główne cechy budowy anatomicznej[edytuj]

Wzór zębowy I C P M
16 = 1 0 0 3
1 0 0 3

Chomiki posiadają 16 zębów[3]. 2 siekacze i 6 trzonowców rozstawione na dole i na górze. Siekacze nie posiadają korzenia, dlatego rosną przez całe życie chomika. Zwierzę może je ścierać, jedząc twardy pokarm. Tuż przy obu stronach warg znajdują się pojemne worki policzkowe. Są tak duże, że po napełnieniu przekraczają podwojony obwód głowy. Służą do transportu pożywienia. Zwierzę opróżnia je pocierając je przednimi kończynami. Żołądek chomika składa się z dwóch komór. W pierwszej komorze następuje wstępne trawienie, natomiast w głównej komorze pokarm przechodzi ostateczne trawienie.

Żywienie[edytuj]

Podstawowym pokarmem jest specjalistyczna mieszanka dla gryzoni. Jako dodatek żywieniowy podaje się:

Nie wolno chomików karmić: kruchą sałatą, cebulą, fasolą, owocami pestkowymi, solonymi orzeszkami i słodyczami oraz owocami cytrusowymi.

Do ścierania zębów poza twardym pokarmem mogą służyć gałązki z drzew owocowych (jabłoni czy gruszy) oraz gałązki orzecha włoskiego.

Podział chomików[edytuj]

Chomiki dzieli się według wielkości na:

  • duże
  • średnie
  • małe (karłowate)

Duże chomiki[edytuj]

Jedynym przedstawicielem dużego chomika w Europie i Azji jest, występujący również w Polsce, chomik europejski (Cricetus cricetus). Ma wielkość kawii domowej (tzw. świnki morskiej), ze względu na specyficzny tryb życia nie nadaje się zupełnie do trzymania w domu.

Chomiki średniej wielkości[edytuj]

Do tej grupy chomików zaliczany jest chomiczek syryjski (Mesocricetus auratus). Kwestia czy chomiczek rumuński (Mesocricetus newtoni) o czarnej sierści na brzuchu jest odrębnym gatunkiem, czy tylko północnym podgatunkiem chomiczka syryjskiego nie została do końca rozstrzygnięta. Te dwie formy dają niepłodne potomstwo[4].

Chomiki karłowate[edytuj]

Chomiczak szary (Cricetulus migratorius) również pochodzi z Europy. Do tego samego rodzaju (mimo że zamieszkuje Azję) zalicza się chomiczaka pręgowanego (Cricetulus barabensis). Niektóre chomiki zaliczane są do grupy karłowatych tylko ze względu na anatomię, gdyż posiadają pokaźne rozmiary. Największy z nich to koreochomik długoogonowy (Tscherskia triton), podobny do szczura z powodu bardzo długiego ogona. Jednak koreochomik długoogonowy oraz zaliczany do karłowatych niewielki chomiec kazachski (Allocricetulus eversmanni) bardzo rzadko sprowadzane są do Europy. Coraz częściej w handlu spotykane są krótkoogonowe chomiki karłowate. Chodzi tu przede wszystkim o chomicznika dżungarskiego (Phodopus sungorus). Klasyfikowany wcześniej jako jego podgatunek karłowaty chomicznik zabajkalski (Phodopus campbelli) jest już uznawany za odrębny gatunek[5]. Najmniejszym przedstawicielem karłowatych chomików jest chomicznik malutki (Phodopus roborovskii). Jest on także najmniejszy spośród wszystkich chomików.

Systematyka[edytuj]

Do podrodziny chomików należą następujące rodzaje[2][6]:

Przypisy

  1. Cricetinae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Systematyka i nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 239–240. ISBN 978-83-88147-15-9.
  3. A. Poor: Subfamily Cricetinae (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 20 marca 2010].
  4. Hybrid Rodents & Lagomorphs (ang.). [dostęp 2012-11-06].
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Phodopus campbelli. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-01-12]
  6. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Cricetinae. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2009-11-12]