Chorwaci śląscy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Chorwaci śląscy (łac. Chrouati) – plemię zachodniosłowiańskie z X wieku, wzmiankowane w dokumencie biskupstwa praskiego z 1086 roku, przypuszczalnie zamieszkujące teren Kotliny Kłodzkiej) i będące odłamem Chorwatów czeskich, którzy są wspomniani nieco wcześniej. Tekst źródła brzmi: "[…] Psouane, Crouati et altera Chrouati, Zlasane, Trebouane, Poberane, Dedosizi […]" („Pszowianie, Chorwaci [czescy] i po drugiej stronie [Sudetów] Chorwaci [śląscy], Ślężanie, Trzebowianie, Bobrzanie, Dziedoszyce”). Słowo "altera" może być alternatywnie tłumaczone jako "drugie plemię" o nazwie Chorwaci, co w niewielkim stopniu zmienia interpretację. Rozłam plemienia na dwie części musiał być uwarunkowany naturalną barierą geograficzną, jaką są Sudety. Lokalizacja Chorwatów śląskich na Ziemi Kłodzkiej jest dość pospolicie przyjmowana, jednak w historiografii nie zyskała jednoznacznej i powszechnej akceptacji.

Zobacz też[edytuj]

Literatura[edytuj]