Chotków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°42′19″N 15°28′41″E
- błąd 38 m
WD 51°42'0.0"N, 15°28'0.1"E, 51°42'15.08"N, 15°28'30.50"E
- błąd 14 m
Odległość 1035 m
Chotków
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Narodzenia NMP
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat żagański
Gmina Brzeźnica
Liczba ludności (2007) 815
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 68-113[1]
Tablice rejestracyjne FZG
SIMC 0908248
Położenie na mapie gminy Brzeźnica
Mapa konturowa gminy Brzeźnica, po prawej znajduje się punkt z opisem „Chotków”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Chotków”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Chotków”
Położenie na mapie powiatu żagańskiego
Mapa konturowa powiatu żagańskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Chotków”
Ziemia51°42′19″N 15°28′41″E/51,705278 15,478056

Chotkówwieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie żagańskim, w gminie Brzeźnica[2][3].

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Chotków[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0908254 Studnice przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś wymieniana po raz pierwszy w 1328 roku, będąca wówczas w rękach rodu von Nostitz, który władał nią do 1559 roku, kiedy to zakupił ją Fabian von Schönaich. W końcu XVI w. właścicielem był Henryk von Dohna, a następnie jego córka Jadwiga i Jerzy von Prosskau (początek XVII w.). W 1732 roku majątek został przejęty za długi przez miasto Szprotawa. Do wybuchu II wojny światowej majątek był wydzierżawiany.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • kościół parafialny pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny, gotycki pochodzi z drugiej połowy XIII w.; wielokrotnie rozbudowywany: prezbiteriumXV w., wieżaXVI w. Prosta, jednonawowa budowla z kamienia i cegły, przekryta wewnątrz sklepieniem krzyżowo-żebrowym i sieciowym, a zewnątrz dachem dwuspadowym. Surowa architektura przełamana portalem z XIII w. w ścianie południowej i wieżą przekrytą dachem czterospadowym. We wnętrzu wyróżnia się ołtarz wykonany w XVI w. przez Mistrza z Gościszowic, kamienna chrzcielnica z końca XVI w., obraz „Uwolnienie św. Piotra” z przełomu XVI i XVII w., a także płyty nagrobne z okresu gotyku i renesansu. Kościół otoczony jest kamiennym murem, w którym umieszczono piętrową bramę przykrytą dachem czterospadowym. Wewnątrz muru znajduje się też cmentarz
  • dzwonnica
  • zespół pałacowy, z XVIII wieku:
    • pałac - dwór renesansowy z połowy XVI w. Pierwotnie była to renesansowa budowla o trzech kondygnacjach, murowana z kamienia, otoczona fosą i murem mającym cztery basteje w narożnikach. W 1709 roku został przebudowany w stylu barokowym z inicjatywy Jerzego von Prosskau. Wejście obramowano kamiennym portalem z balkonem, podwyższono dwie basteje nadając im kształt wież. Dwie pozostałe uległy powolnemu zniszczeniu. W XIX w. zasypano fosę i zlikwidowano fortyfikacje wokół dworu. Obecnie stanowi własność prywatną
    • dwie wieże basteje
    • brama na dziedziniec gospodarczy
    • wozownia
    • obora.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 154 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. a b GUS. Rejestr TERYT
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 116. [dostęp 4.3.13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]