Christian Plaziat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Christian Plaziat
Klub Pierre Bénite de Lyon
Wzrost 191 cm
Masa ciała 87 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Mistrzostwa Europy
Złoto
Split 1990 dziesięciobój
Halowe mistrzostwa świata
Złoto
Barcelona 1995 siedmiobój
Halowe mistrzostwa Europy
Złoto
Genua 1992 siedmiobój
Złoto
Paryż 1994 siedmiobój

Christian Plaziat (ur. 28 października 1963 w Lyonie) – francuski lekkoatleta, który specjalizował się w wielobojach.

Lekkoatletyczną karierę rozpoczął od skoku wzwyż, w tej konkurencji zajął 12. miejsce podczas mistrzostw Europy juniorów (1981)[1]. W późniejszych latach startował już głównie w zmaganiach wieloboistów. Trzy razy ustanawiał halowy rekord świata w siedmioboju[2]. Trzykrotnie startował w igrzyskach olimpijskich (Seul 1988, Barcelona 1992 oraz Atlanta 1996). Halowy mistrz świata w siedmioboju z Barcelony (1995). W 1990 roku zdobył złoty medal mistrzostw Europy, a w 1992 oraz 1994 wygrywał halowy czempionat Starego Kontynentu. Jako pierwszy lekkoatleta w historii trzykrotnie zwyciężał indywidualnie w pucharze Europy w wielobojach[3][4][5][6] (1989, 1991, 1994)[7], w 2010 jego osiągnięcie wyrównał Romain Barras[8]. Od 1987 do 1990 trzy razy poprawiał rekord Francji w dziesięcioboju, w ciągu swojej kariery dwunastokrotnie zdobył złote medale mistrzostw Francji[9][10].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Pozycja Wynik
1986 Mistrzostwa Europy Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Stuttgart 7. miejsce 8196 pkt
1987 Mistrzostwa świata Włochy Rzym 4. miejsce 8307 pkt
1988 Igrzyska olimpijskie Korea Południowa Seul 5. miejsce 8272 pkt
1990 Mistrzostwa Europy Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Split Gold medal europe.svg 1. miejsce 8574 pkt
1991 Mistrzostwa świata Japonia Tokio 9. miejsce 8122 pkt
1992 Halowe mistrzostwa Europy Włochy Genua Gold medal europe.svg 1. miejsce 6418 pkt
1992 Igrzyska olimpijskie Hiszpania Barcelona 34. miejsce DNF
1993 Mistrzostwa świata Niemcy Stuttgart 6. miejsce 8398 pkt
1994 Halowe mistrzostwa Europy Francja Paryż Gold medal europe.svg 1. miejsce 6268 pkt
1994 Mistrzostwa Europy Finlandia Helsinki 4. miejsce 8127 pkt
1995 Halowe mistrzostwa świata Hiszpania Barcelona Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 6246 pkt
1995 Mistrzostwa świata Szwecja Göteborg 6. miejsce 8206 pkt
1996 Igrzyska olimpijskie Stany Zjednoczone Atlanta 11. miejsce 8282 pkt
1997 Halowe mistrzostwa świata Francja Paryż 5. miejsce 6106 pkt

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. European Junior Championships 1981 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  2. Progression of Official World Indoor Record: Men, Heptathlon (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 1 czerwca 2010].
  3. Historia wieloboju (raport) (pol.). MM Moje Miasto. [dostęp 1 czerwca 2010].
  4. Tallinn EST 7 - 8 July 2007 (ang.). European Athletics. [dostęp 1 czerwca 2010].
  5. Hengelo NED 28 - 29 June 2008 (ang.). European Athletics. [dostęp 1 czerwca 2010].
  6. Szczecin POL 27 - 28 June 2009 Multievents (ang.). European Athletics. [dostęp 1 czerwca 2010].
  7. European Combined Events Cup (ang.). gbrathletics. [dostęp 1 czerwca 2010].
  8. Profil Romaina Barrasa w bazie tilastopaja.org (ang.) [dostęp 24 sierpnia 2010].
  9. French Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 1 czerwca 2010].
  10. French Indoor Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 1 czerwca 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]