Christian Pulisic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Christian Pulisic
Ilustracja
Christian Pulisic (2019)
Pełne imię i nazwisko

Christian Mate Pulisic

Data i miejsce urodzenia

18 września 1998
Hershey

Wzrost

170 cm

Pozycja

pomocnik, napastnik

Informacje klubowe
Klub

Chelsea

Numer w klubie

10

Kariera juniorska
Lata Klub
2005–2006 Brackley Town
2006–2007 Michigan Rush
2011–2015 Pennsylvania Classics
2015–2016 Borussia Dortmund
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2016–2019 Borussia Dortmund 81 (10)
2019– Chelsea 87 (20)
2019 Borussia Dortmund (wyp.) 9 (3)
W sumie: 177 (33)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2013  Stany Zjednoczone U-15 10 (2)
2013–2015  Stany Zjednoczone U-17 34 (20)
2016–  Stany Zjednoczone 56 (22)
W sumie: 100 (44)
  1. Aktualne na: 12 listopada 2022.
  2. Aktualne na: 3 grudnia 2022.
Dorobek medalowy
Złoty Puchar CONCACAF
srebro USA/Kostaryka/Jamajka 2019
Mistrzostwa Ameryki Północnej U-17
brąz Honduras 2015

Christian Mate Pulisic (ur. 18 września 1998 w Hershey, Pensylwania) – amerykański piłkarz pochodzenia chorwackiego, występujący na pozycji pomocnika lub napastnika w angielskim klubie Chelsea oraz w reprezentacji Stanów Zjednoczonych. Srebrny medalista Złotego Pucharu CONCACAF 2019, brązowy medalista Mistrzostw Ameryki Północnej U-17 2015, uczestnik Mistrzostw Świata 2022, Copa América 2016 i Mistrzostw Świata U-17 2015.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Hershey, w stanie Pensylwania. W 2011 rozpoczął karierę piłkarską w miejscowym juniorskim klubie Pennsylvania Classics. Od wczesnego dzieciństwa zafascynowany był piłką nożną[1]. Następnie rozpoczął treningi z profesjonalistami w lokalnym klubie Harrisburg City Islanders[1]. W lipcu 2014, w wieku 15 lat, przeprowadził się wraz z ojcem Markiem do Niemiec, aby trenować w akademii Borussii Dortmund[2][3].

Borussia Dortmund[edytuj | edytuj kod]

2015/2016[edytuj | edytuj kod]

24 stycznia 2016 zadebiutował w niemieckim klubie Borussia Dortmund, w meczu towarzyskim przeciwko 1. FC Union Berlin. W spotkaniu tym rozegrał 90 minut, strzelił gola oraz zaliczył asystę[4]. Sześć dni później, 30 stycznia zadebiutował w Bundeslidze, w wygranym 2:0 meczu 19. kolejki przeciwko FC Ingolstadt 04, w 68. minucie wszedł z ławki rezerwowych za Adriána Ramosa[5][6]. 18 lutego Pulisic zadebiutował w Lidze Europy, w wygranym 2:0 pierwszym meczu 1/16 finału z FC Porto[7]. 17 kwietnia 2016, w wygranym 3:0 meczu 30. kolejki Bundesligi z Hamburger SV, strzelił w 38. minucie swojego pierwszego gola w niemieckiej ekstraklasie, tym samym został czwartym najmłodszym strzelcem w historii Bundesligi, mając 17 lat i 212 dni[8]. Sześć dni później, w wygranym 3:0 meczu 31. kolejki Bundesligi z VfB Stuttgart, ponownie wpisał się na listę strzelców, zdobywając bramkę w 45. minucie, tym samym dzięki strzelonej bramce, został najmłodszym zawodnikiem w historii Bundesligi z co najmniej dwoma golami, mając 17 lat i 218 dni[9]. W sezonie 2015/2016 został wicemistrzem Niemiec z Borussią. W sumie, we wszystkich rozgrywkach, rozegrał 12 meczów, w których zdobył 2 bramki.

2016/2017[edytuj | edytuj kod]

Sezon rozpoczął 14 września 2016, w wygranym meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów UEFA z Legią Warszawa (6:0), w spotkaniu tym zanotował asystę przy golu Gonzala Castro[10]

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2019 przeszedł do Chelsea, jednak w ramach umowy do końca sezonu 2018/2019 grał dla swojego dotychczasowego klubu – Borussii Dortmund na zasadzie wypożyczenia.

Swoje pierwsze bramki dla Chelsea Pulisic zdobył w wygranym 4:2 wyjazdowym meczu z Burnley, w którym popisał się „perfekcyjnym” hat-trickiem (bramki lewą nogą, prawą nogą i głową)[11].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 2013 został powołany przez trenera Tony’ego Lepore do młodzieżowej reprezentacji Stanów Zjednoczonych do lat 15. 30 kwietnia 2013 zadebiutował w zremisowanym 0:0 meczu towarzyskim z Włochami. W tym samym roku został powołany przez Richiego Williamsa do reprezentacji Stanów Zjednoczonych do lat 17. W 2016 został powołany przez selekcjonera Jürgena Klinsmanna do seniorskiej reprezentacji Stanów Zjednoczonych. 30 marca 2016 zadebiutował w wygranym 4:0 meczu eliminacyjnym Mistrzostw Świata 2018 z Gwatemalą. Swoją pierwszą bramkę dla reprezentacji zdobył 29 maja 2016 w wygranym 4:0 meczu towarzyskim z Boliwią. W 2016 został powołany przez Jürgena Klinsmanna do kadry na Copa América 2016. W całym turnieju rozegrał 3 mecze, dochodząc z drużyną do fazy pucharowej, gdzie w meczu o 3. miejsce przegrała 0:1 z Kolumbią.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 12 listopada 2022)
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Puchar Ligi Angielskiej Europa[a] Inne[b] Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Borussia Dortmund 2015/16 Bundesliga 9 2 3 0 12 2
2016/17 29 3 4 1 10 1 43 5
2017/18 32 4 1 0 8 0 1 1 42 5
2018/19 20 4 3 2 7 1 30 7
Ogólnie 90 13 8 3 0 0 28 2 1 1 127 19
Chelsea 2019/20 Premier League 25 9 2 1 2 0 4 1 1 0 34 11
2020/21 27 4 6 0 10 2 43 6
2021/22 22 6 4 0 3 0 7 2 2 0 38 8
2022/23 13 1 0 0 1 0 4 0 0 0 18 1
Ogólnie 87 20 12 1 6 0 25 5 3 0 133 26
Ogólnie w karierze 177 33 20 4 6 0 53 7 4 1 260 45

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 3 grudnia 2022)
Reprezentacja Rok Mecze Bramki
Stany Zjednoczone
2016 11 3
2017 9 6
2018 3 0
2019 11 5
2021 8 3
2022 14 5
Ogólnie 56 22

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Borussia Dortmund[edytuj | edytuj kod]

Chelsea[edytuj | edytuj kod]

Stany Zjednoczone U-17[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Ameryki Północnej U-17

  • Bronze medal with cup.svg 3. miejsce: 2015

Stany Zjednoczone[edytuj | edytuj kod]

Złoty Puchar CONCACAF

  • Silver medal with cup.svg Wicemistrzostwo: 2019

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

  • Czwarty najmłodszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelił gola: 17 lat i 212 dni[8]
  • Najmłodszy zawodnik w historii Bundesligi z 2 golami na koncie: 17 lat i 218 dni[9]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest kuzynem piłkarza – Willa Pulisicia (ur. 1998), występującego na pozycji bramkarza[12]. Posiada chorwackie obywatelstwo.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Uwzględniono:
    Liga Mistrzów UEFA – 47 (7)
    Liga Europy UEFA – 6 (0).
  2. Uwzględniono:
    Klubowe mistrzostwa świata – 1 (0)
    Superpuchar Europy UEFA – 2 (0)
    Superpuchar Niemiec – 1 (1).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Mehr als nur der erste Hype. spox.com. [dostęp 2016-04-28]. (niem.).
  2. U-17 MNT’s Christian Pulisic Living His Soccer Dream. ussoccer.com. [dostęp 2016-04-28]. (ang.).
  3. Paul Kennedy: Another Pulisic headed to Borussia Dortmund. socceramerica.com. [dostęp 2017-03-15]. (ang.).
  4. Christian Pulisic scores second friendly goal of month for Dortmund. sbisoccer.com. [dostęp 2016-04-28]. (ang.).
  5. American 17-year-old Christian Pulisic makes Bundesliga debut for Dortmund. espnfc.us. [dostęp 2016-04-28]. (ang.).
  6. Aubameyang sichert spät den Sieg. kicker.de. [dostęp 2016-04-28]. (niem.).
  7. Dortmund deal Porto heavy blow. uefa.com. [dostęp 2016-04-28]. (ang.).
  8. a b Borussia–HSV 3:0. Gol 17-latka z USA. sport.tvp.pl. [dostęp 2016-04-28]. (pol.).
  9. a b Moment kolejki: Christian Pulisic po raz kolejny zapisuje się w historii, Onet.pl, 27 kwietnia 2016 [dostęp 2016-04-28] [zarchiwizowane z adresu 2016-05-14].
  10. Legia Warszawa – Borussia Dortmund 0-6 w Lidze Mistrzów. sport.interia.pl. [dostęp 2017-03-15]. (pol.).
  11. Burnley 2-4 Chelsea: Pulisic scores hat-trick as Chelsea win again, Mail Online, 26 października 2019 [dostęp 2019-10-28].
  12. Kuzyn Pulisicia wzmocni szeregi Dortmundu, borussia.com.pl, 11 grudnia 2013 [dostęp 2016-06-20] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]