Christoph Gudermann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Christoph Gudermann (ur. 25 marca 1798 w Vienenburgu, zm. 25 września 1852 w Münsterze) – niemiecki matematyk znany z wprowadzenia do matematyki funkcji specjalnej zwanej współcześnie gudermanianem, a także pojęcia zbieżności jednostajnej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Christoph Gudermann był synem nauczyciela szkolnego. Ukończywszy studia na Uniwersytecie w Getyndze, a następnie Uniwersytecie Berlińskim otrzymał stanowisko nauczyciela (1822). Promotorem Gudermanna był sam Carl Friedrich Gauss. W roku 1823 Gudermann rozpoczął pracę nauczycielską w gimnazjum w Kleve, następnie (1832) przyjął stanowisko profesora matematyki w ówczesnej akademii teologiczno-filozoficznej w Münsterze. Tamże spotkał młodego Karla Weierstrassa, który został jego uczniem. Tematem nauczania były między innymi funkcje eliptyczne, co stanowiło nowość na skalę światową. Innym istotnym obszarem badań Gudermanna była geometria sferyczna.

Prace[edytuj | edytuj kod]

  • Grundriß der analytischen Sphärik, Köln, DuMont-Schauberg 1830
  • Lehrbuch der Niederen Sphärik, 1836
  • Die Theorie der Potentialfunctionen 1832
  • Modularfunctionen und Modularintegrale 1844

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rudolf Fritsch Gudermann, Bodenmiller und der Satz von Bodenmiller-Steiner, Didaktik der Mathematik, Band 3, 1992, S. 165–187

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • MacTutor History of Mathematics archive [1] (ang.)