Chrośnica (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chrośnica
Kościół pw. św. Jadwigi
Kościół pw. św. Jadwigi
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat jeleniogórski
Gmina Jeżów Sudecki
Liczba ludności (III 2011) 181[1]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Kod pocztowy 58-508
Tablice rejestracyjne DJE
SIMC 0189747
Położenie na mapie gminy Jeżów Sudecki
Mapa lokalizacyjna gminy Jeżów Sudecki
Chrośnica
Chrośnica
Położenie na mapie powiatu jeleniogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jeleniogórskiego
Chrośnica
Chrośnica
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Chrośnica
Chrośnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chrośnica
Chrośnica
Ziemia50°58′51″N 15°47′16″E/50,980833 15,787778

Chrośnica (niem. Ludwigsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jeleniogórskim, w gminie Jeżów Sudecki.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Chrośnica liczy 181 mieszkańców (III 2011 r.).

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się w Górach Kaczawskich, w dolinie potoku Lipka (Chrośnicki Potok) pomiędzy Grzbietem Północnym a Grzbietem Południowym. Miejscowość jest położona około 15 km od Jeleniej Góry.

Nazwy historyczne[edytuj | edytuj kod]

  • 1305 – Ludwigsdorf
  • 1677 – Luschdorf
  • 1726 – Ludwigsdorff
  • 1765 – Ludewigsdorf
  • 1786 - Ludwigsdorf
  • 1840 – Lutschdorf, Ludwigsdorf
  • 1945 – Ludwików
  • 1946 - Chrośnica[2]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[3]:

  • kościół pw. św. Jadwigi, z XIV-XV wieku, przebudowany w XIX wieku
  • cmentarz przykościelny

inne zabytki:

  • pięć starych monolitowych krzyży wmurowanych w mur kościoła i cmentarza przykościelnego, które opisywane są często jako tzw. krzyże pokutne (pojednania); jest to jednak tylko hipoteza nie poparta żadnymi dowodami lecz wyłącznie nieuprawnionym założeniem, że wszystkie stare kamienne monolitowe krzyże, są krzyżami pokutnymi (pojednania)[4]; w rzeczywistości powód fundacji krzyży może być różnoraki.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Góry Kaczawskie. Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 6, pod red. Marka Staffy, Wrocław, I-BiS, 2000, ​ISBN 83-85773-27-4​, s. 76
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 46. [dostęp 25 sierpnia 2012].
  4. Arkadiusz Dobrzyniecki. Krzyże i kapliczki pokutne ziemi złotoryjskiej - historia pewnego mitu. „Pomniki Dawnego Prawa”. 11-12 (wrzesień-grudzień 2010), s. 32-37, 2010. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]