Przejdź do zawartości

Chrobotek łuskaczek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Chrobotek łuskaczek
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

workowce

Klasa

miseczniaki

Rząd

misecznicowce

Rodzina

chrobotkowate

Rodzaj

chrobotek

Gatunek

chrobotek łuskaczek

Nazwa systematyczna
Cladonia diversa Asperges ex S. Stenroos
Botanica Complutensis 36: 32 (2012)

Chrobotek łuskaczek (Cladonia diversa Asperges ex S. Stenroos) – gatunek grzybów z rodziny chrobotkowatych (Cladoniaceae)[1]. Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów[2].

Systematyka i nazewnictwo

[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cladonia, Cladoniaceae, Lecanorales, Lecanoromycetidae, Lecanoromycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1]. W obrębie rodzaju chrobotek gatunek ten należy do sekcji Cocciferae (Delise) A.Evans, której gatunki odznaczają się między innymi czerwonym kolorem apotecjów[3].

Nazwa Cladonia diversa została po raz pierwszy ważnie opublikowana w pracy autorstwa Michela G.I. Aspergesa i S. Stenroosa z 2012. Holotyp pochodzi z Belgii[4]. Nazwę polską podaje praca „Lichenes of Poland. A fifth annotated checklist”[2].

Gatunek ten należy do grupy (agregatu) Cladonia coccifera, do której należą bliskie sobie i nierzadko trudne do rozróżnienia taksony[5]. Niektóre z porostów dawniej oznaczanych jako chrobotek mączysty (C. pleurota) lub chrobotek koralkowy (C. corallina) to w istocie chrobotek łuskaczek[2].

Charakterystyka

[edytuj | edytuj kod]

Główne cechy diagnostyczne

[edytuj | edytuj kod]

Gatunkiem najbardziej zbliżonym do Cladonia diversa jest Cladonia coccifera (L.) Willd., od której chrobotek łuskaczek róźni się podecjami bez sorediów, lecz pokrytymi gęstymi łuseczkami i ziarenkami (ang. densely microsquamulose and granulose), o wąskich czarkach (łac. scyphi)[4].

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]

Łuski plechy pierwotnej wyrastają z podłoża, są trwałe, średniej wielkości (o długości do 5 mm) i rzadko dzielą się na zaokrąglone płaty. Podecja o wysokości do ok. 3 cm, smukłe, nierozgałęzione lub często z brzeżnie rozrastającymi się kielichami. Kielichy zazwyczaj rozszerzają się stopniowo, są raczej wąskie (szerokość 5–7 mm), czasami tylko nieco szersze niż trzonek kielicha. Powierzchnia podecjum jest łuseczkowata i gęsto pokryta korowymi granulkami lub bardzo drobnymi łuseczkami oraz łuskowatymi płytkami. Podstawowa część podecjów jest często obficie łuskowata[6].

Cechy chemiczne

[edytuj | edytuj kod]

Jest porostem ściśle kwasolubnym, żyjącym na siedliskach o pH 3,67–4,46. Plecha zawsze zawiera takie kwasy porostowe jak kwas usninowy i zeoryna. W apotecjach występuje kwas rodokladoniowy, a jako substancje dodatkowe w plesze czasami występują kwas porfirylowy i bellidifloryna[6].

Występowanie i siedlisko

[edytuj | edytuj kod]

Podano stanowiska w Europie i północno-wschodniej części Kanady. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony; występuje od Morza Śródziemnego i Półwyspu Iberyjskiego po Islandię i środkową część Półwyspu Skandynawskiego na północy oraz Polskę i Rumunię na wschodzie[7]. W Polsce znanych jest wiele jego stanowisk[2].

W Polsce rejestrowany jest na glebach piaszczystych, wyjątkowo na korze drzew (olsza Alnus, sosna Pinus)[2]. Jest to głównie porost naziemny (epigeiczny), ale czasami rozwija się również na torfie i rozkładających się szczątkach roślin i mchów. Preferuje przede wszystkim siedliska otwarte, takie jak: łąki, wydmy, wrzosowiska, bory sosnowe[6].

W Wielkiej Brytanii jest najczęstszym przedstawicielem agregatu Cladonia coccifera[5].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Index Fungorum [online] [dostęp 2025-11-05] (ang.).
  2. a b c d e Wiesław Fałtynowicz i inni, Lichenes of Poland. A fifth annotated checklist, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2024, s. 148, ISBN 978-83-62975-47-1 (ang.).
  3. Piotr Osyczka, The Genus Cladonia, Group Cocciferae, in Poland, „Herzogia”, 24, 2011, s. 231–249, DOI10.13158/heia.24.2.2011.231.short [dostęp 2025-12-02].
  4. a b Teuvo Ahti, Soili Stenroos, New data on nomenclature, taxonomy and distribution of some species of the lichen genus "Cladonia", „Botanica Complutensis”, 36, 2012, s. 31–34, DOI10.5209/rev_BOCM.2012.v36.39441, ISSN 1988-2874 [dostęp 2025-12-02] (ang.).
  5. a b Cladonia diversa | The British Lichen Society [online], britishlichensociety.org.uk [dostęp 2025-12-02] (ang.).
  6. a b c Piotr Osyczka, Cladonia diversa (Cladoniaceae, Lichenized Ascomycota) – overlooked lichen in Poland, „Acta Societatis Botanicorum Poloniae”, 78 (3), s. 215–219, DOI10.5586/asbp.2009.027 (ang.).
  7. Występowanie Cladonia diversa na świecie (mapa) [online], gbif.org [dostęp 2025-11-05] (ang.).