Chrobotek koralkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chrobotek koralkowy
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Gromada grzyby workowe
Klasa miseczniaki
Rząd misecznicowce
Rodzina chrobotkowate
Rodzaj chrobotek
Gatunek chrobotek koralkowy
Nazwa systematyczna
Cladonia coccifera (L.) Willd.
Fl. berol. prodr.: 361 (1787)
Chrobotek koralkowy: drugie zdjęcie
Cladonia coccifera.JPG

Chrobotek koralkowy (Cladonia coccifera (L.) Willd.) – rodzaj grzybów z rodziny chrobotkowatych (Cladoniaceae)[1]. Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów[2].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cladonia, Cladoniaceae, Lecanorales, Lecanoromycetidae, Lecanoromycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1753 Karol Linneusz nadając mu nazwę Lichen cocciferus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w roku 1787 Carl Ludwig von Willdenow, przenosząc go do rodzaju Cladonia[1].

Niektóre synonimy naukowe[3]:

  • Cladonia coccifera f. asotea (Ach.) Vain. 1887
  • Cladonia coccifera var. asotea Ach.
  • Lichen cocciferus L. 1753

Nazwa polska według Krytycznej listy porostów i grzybów naporostowych Polski[2].

Morfologia[edytuj]

Tworzy krzaczkowatą plechę o wysokości zazwyczaj do 3 cm, wyjątkowo do 5 cm. Plecha ma barwę żółtozielonkawą lub białoszarą i zazwyczaj jest oprószona. Gałązki tej plechy zakończone są kieliszkowatymi rozszerzeniami (podecjami) osiągającymi szerokość do 1 cm. Przy ziemi z plechy wyrastają liczne nibylistki plechy pierwotnej o długości ok. 5 mm[4]. W plesze występują glony protokokkoidalne. Podecja mogą być jedno, lub kilkupiętrowe, przy czym wyższe piętra wyrastają z brzegów niższych. Pokryte są aerolkowatą lub brodawkowana korą, łusek brak, albo występują tylko w dolnej części. Reakcje barwne: łuski kory pierwotnej oraz podecjaPd –, K –[5].

Na plesze występują czerwone pyknidy. Na brzegach kieliszków często występują pojedynczo, lub skupione po kilka, lekanorowe apotecja o średnicy 1-1,5 mm i czerwonej barwie. Powstają w nich jednokomórkowe, bezbarwne zarodniki o rozmiarach 8-12 × 2,5-3,5 μm[5]

Występowanie i siedlisko[edytuj]

Gatunek kosmopolityczny, występujący na wszystkich kontynentach poza Antarktydą[6]. W Polsce jest rozprzestrzeniony na całym terenie[2].

Można go spotkać od nizin do wysokich gór w suchych lasach iglastych, czasami także na skałach. Nie wyrasta na glebach wapiennych. Osiąga wysokość do 3 cm. Najczęściej wyrasta pojedynczo, lub w małych grupkach[7].

Przypisy

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. a b c Wiesław Fałtynowicz: The Lichenes, Lichenicolous and allied Fungi of Poland.Krytyczna lista porostów i grzybów naporostowych Polski. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2003. ISBN 83-89648-06-7.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  4. Volkmar Wirth, Ruprecht Düll: Farbatlas Flechten und Moose. Ulmer Verlag., Stuttgart 2000, ​ISBN 3-8001-3517-5
  5. a b Hanna Wójciak: Porosty, mszaki, paprotniki. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2010. ISBN 978-83-7073-552-4.
  6. Discover Life Maps. [dostęp 2014-04-18].
  7. Robert Jacek Dzwonkowski: "Przyroda polska" wydawnictwo "Mozaika" Warszawa, 2004 ​ISBN 83-89200-84-8