Chromosomy homologiczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Chromosomy homologiczne - chromosomy o tym samym kształcie i wielkości, zawierają podobną informację genetyczną, czyli te same geny. Geny te jednak mogą występować w innych postaciach, czyli allelach (mówi się wtedy o heterozygocie). Jeden chromosom w parze pochodzi od ojca, a drugi od matki. Pary chromosomów homologicznych występują w komórkach somatycznych (diploidalnych), komórka haploidalna ma po jednym chromosomie z pary homologicznej. Poliploid może mieć więcej kompletów chromosomów homologicznych. U człowieka haploidalna liczba chromosomów wynosi 23, a to oznacza, że prawidłowo zbudowana ludzka komórka somatyczna zawiera 46 chromosomów. Niektóre choroby genetyczne u człowieka powstają wskutek nieprawidłowego rozdziału chromosomów homologicznych, a tym samym zmiany ich liczby w organizmie potomnym.

Chromosomy homologiczne w procesie mejozy ulegają sparowaniu (tworząc biwalenty), to znaczy łączą się krótkotrwale w pary (koniugują), po czym rozchodzą do przeciwnych biegunów dzielącej się komórki. W rezultacie tego podziału obie komórki potomne mają haploidalną liczbę chromosomów. W ten sposób powstają gamety. Z połączenia dwóch gamet powstaje zygota, która jest organizmem diploidalnym. Rozwój zygoty prowadzi do powstania osobnika potomnego, którego komórki ciała (somatyczne) są diploidalne.