Chronica Polonorum (Maciej Miechowita)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chronica Polonorum
Ilustracja
Strona tytułowa wydania z 1521
Autor Maciej Miechowita
Typ utworu kronika
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Kraków
Język łaciński
Data wydania 1519, 1521
Wydawca Hieronim Wietor

Chronica Polonorum (Kronika polska) – kronika Macieja Miechowity w języku łacińskim, wydana w 1519.

Historia[edytuj]

Kronika opisuje dzieje Polski. Opiera się na pracach Jana Długosza, uzupełniając jego relację wydarzeniami do czasów wstąpienia na tron Zygmunta Starego. Pierwsze wydanie kroniki ukazało się w 1519, zostało jednak skonfiskowane. W 1521 ukazało się przeredagowane wznowienie. Na skutek interwencji Senatu pewne ustępy zostały opuszczone, inne zaś zmienione, ponieważ niektóre rody magnackie poczuły się urażone relacjami o ich przodkach.

Z dzieła Miechowity korzystali przy tworzeniu swoich prac Bernard Wapowski (Kronika) i Marcin Kromer (De origine et rebus gestis Polonorum). Razem w wydaniem kroniki z 1521 ukazał się trzyczęściowy traktat historyczny Ludwika Decjusza De vetustatibus Polonorum liber I. De Iagellonum familia liber II. De Sigismundi regis temporibus liber III.

Bibliografia[edytuj]

  • Jerzy Ziomek: Renesans. Wyd. XI – 5 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 159-162, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13843-1.

Linki zewnętrzne[edytuj]