Chrystianofobia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chrześcijańska dziewczynka okaleczona w Orisie w 2008
Zdewastowany cmentarz chrześcijański w Betlejem

Chrystianofobialęk lub nienawiść odczuwane w stosunku do chrześcijan[1].

Niechęć do chrześcijaństwa może wynikać z pobudek religijnych bądź ideologicznych. Aż 3/4 osób prześladowanych fizycznie ze względów religijnych stanowią chrześcijanie[2].

Przykładami chrystianofobii są prześladowania i akty agresji wobec chrześcijan w krajach muzułmańskich (Irak, EgiptKoptowie[3] itp.), a także w Indiach czy na terenach osadnictwa izraelskiego.

Za przejawy chrystianofobii uznaje się także akty nietolerancji, wandalizmu i marginalizacji społecznej obecne w wysokorozwiniętych i zeświecczonych krajach Europy i Ameryki Północnej, czego przykładem może być palenie historycznych świątyń w Skandynawii w latach 90. XX w.[4]. Niektóre subkultury blackmetalowe otwarcie przyznają się do niechęci względem chrześcijan[5].

Według prawnika Josepha Weilera, członka komisji przygotowującej Traktat z Maastricht i autora książki Chrześcijańska Europa. Konstytucyjny imperializm czy wielokulturowość? chrystianofobia w Europie jest efektem dominacji pokolenia '68 i jego buntu przeciw kulturze zachodniej[6].

Rzymskokatolicka teolog Gudrun Kugler z akcji „Europa dla Chrystusa” rozszerza ten termin na irracjonalny lęk lub nienawiść wobec chrześcijan, a także chrześcijaństwa w ogóle. Znaczenie tego słowa ma obejmować również antychrześcijańskie uprzedzenia, które mają się manifestować stopniową marginalizacją osób z chrześcijańskimi przekonaniami[7].

Analitycy źródeł współczesnej niechęci doszukują się również w dziełach XVIII-wiecznych filozofów oświecenia[8].

Słowo chrystianofobia zostało wprowadzone do brytyjskiego parlamentu przez posła z ramienia Partii Konserwatywnej Marka Pritcharda[9], wywołując kontrowersje oraz natychmiastowy sprzeciw National Secular Society, które zwróciło uwagę m. in. na to, że głowa państwa jest chrześcijanką, ale też i głową kościoła, premier, większość posłów i lordów są chrześcijanami (włącznie z 26 biskupami), a chrześcijańskie szkoły religijne stanowią jedną trzecią systemu edukacji (korzystając przy tym z pieniędzy podatników)[9][10].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. EUROPE - Author, Guitton: “50 million Christians persecuted in the world” (ang.). Agenzia Fides, 2010-11-24. [dostęp 2016-12-05].
  2. Une journée européenne pour les martyrs chrétiens d’aujourd’hui (fr.). Zenit, 2011-01-31. [dostęp 2016-12-05].
  3. Abdallah Mostafa: EU parliament accuses Egypt of persecuting Christian minority (ang.). Egypt Independent, 2011-10-28. [dostęp 2013-03-22].
  4. Lords of Chaos (1998): 78
  5. Satan Rides The Media
  6. Zbigniew Stawrowski: Chrześcijańska Europa , Joseph Weiler (pol.). Gazeta Wyborcza, 27.02.2004. [dostęp 2013-04-07].
  7. Austria: Strona internetowa poświęcona chrystianofobii w Europie, wiara.pl, [dostęp 15.05.2010]
  8. Bossuet, Pensées détachées, 7
  9. a b Christianophobia warning from MP (ang.). BBC News, 2007-12-04. [dostęp 2013-03-22].
  10. Terry Sanderson: “Christianophobia” claims are pure paranoia. National Secular Society. [dostęp 2013-03-22]. s. 2007-12-07.

Linki zewnętrzne[edytuj]