Chwalisław (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chwalisław
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat ząbkowicki
Gmina Złoty Stok
Liczba ludności (III 2011) 230[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-250
Tablice rejestracyjne DZA
SIMC 0857002
Położenie na mapie gminy Złoty Stok
Mapa lokalizacyjna gminy Złoty Stok
Chwalisław
Chwalisław
Położenie na mapie powiatu ząbkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ząbkowickiego
Chwalisław
Chwalisław
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Chwalisław
Chwalisław
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chwalisław
Chwalisław
Ziemia50°25′39″N 16°49′43″E/50,427500 16,828611
Strona internetowa miejscowości

Chwalisław (niem. Follmersdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Złoty Stok.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki o Chwalisławiu pochodzą z roku 1249, kiedy to rycerz Moyko podarował go cystersom z Kamieńca Ząbkowickiego[2]. W ich posiadaniu pozostawał aż do kasaty klasztoru w roku 1810[2]. W roku 1912 miejscowość kupiła królowa Wilhelmina Pruska, a po jej śmierci w 1837 roku Chwalisław przeszedł na własność Marianny Orańskiej[2]. Wiek XIX to szczytowy okres w rozwoju wsi, istniały tam wtedy: kościół, szkoła i młyn wodny[2]. Pod koniec XIX wieku Chwalisław znalazł się na szlaku turystycznym ze Złotego Stoku na Ptasznik, na którym wzniesiono niewielką wieżę widokową[2]. Do roku 1945 miejscowość należała do rodziny Hohenzollernów[2].

Demografia[edytuj]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczył 230 mieszkańców[1]. Jest trzecią co do wielkości miejscowością gminy Złoty Stok.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

  • kościół filialny pw. św. Jakuba Apostoła z 1726 roku[2]. Jest to budowla jednonawowa z prostokątnym prezbiterium i wieżą nakrytą ostrosłupowym hełmem[2]. Wewnątrz zachował się późnogotycki tryptyk św. Anny Samotrzeciej z pierwszej połowy XVI wieku, figura św. Michała z wagą i inne wyposażenie z XVIII wieku[2].

Szlaki turystyczne[edytuj]

Przypisy

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b c d e f g h i Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 308, 309. ISBN 978-83-89188-95-3.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 10.11.2012]. s. 251.

Bibliografia[edytuj]