Chwalisław (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chwalisław
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat ząbkowicki
Gmina Złoty Stok
Liczba ludności (III 2011) 230[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-250
Tablice rejestracyjne DZA
SIMC 0857002
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Chwalisław
Chwalisław
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chwalisław
Chwalisław
Ziemia50°25′39″N 16°49′43″E/50,427500 16,828611
Strona internetowa miejscowości

Chwalisław (niem. Follmersdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Złoty Stok.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki o Chwalisławiu pochodzą z roku 1249, kiedy to rycerz Moyko podarował go cystersom z Kamieńca Ząbkowickiego[2]. W ich posiadaniu pozostawał aż do kasaty klasztoru w roku 1810[2]. W roku 1912 miejscowość kupiła królowa Wilhelmina Pruska, a po jej śmierci w 1837 roku Chwalisław przeszedł na własność Marianny Orańskiej[2]. Wiek XIX to szczytowy okres w rozwoju wsi, istniały tam wtedy: kościół, szkoła i młyn wodny[2]. Pod koniec XIX wieku Chwalisław znalazł się na szlaku turystycznym ze Złotego Stoku na Ptasznik, na którym wzniesiono niewielką wieżę widokową[2]. Do roku 1945 miejscowość należała do rodziny Hohenzollernów[2].

Demografia[edytuj]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczył 230 mieszkańców[1]. Jest trzecią co do wielkości miejscowością gminy Złoty Stok.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

  • kościół filialny pw. św. Jakuba Apostoła z 1726 roku[2]. Jest to budowla jednonawowa z prostokątnym prezbiterium i wieżą nakrytą ostrosłupowym hełmem[2]. Wewnątrz zachował się późnogotycki tryptyk św. Anny Samotrzeciej z pierwszej połowy XVI wieku, figura św. Michała z wagą i inne wyposażenie z XVIII wieku[2].

Szlaki turystyczne[edytuj]

Przypisy

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b c d e f g h i Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 308, 309. ISBN 978-83-89188-95-3.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 10.11.2012]. s. 251.

Bibliografia[edytuj]