Ciągła integracja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ciągła integracja - praktyka stosowana w trakcie rozwoju oprogramowania, polegająca na częstym, regularnym włączaniu (integracji) bieżących zmian w kodzie do głównego repozytorium. W praktyce, każdy członek zespołu programistycznego powinien przynajmniej raz dziennie umieścić wykonaną przez siebie pracę w repozytorium[1]. Niezbędnym elementem jest także zapewnienie poprawności kompilacji kodu po wykonaniu integracji.

Prawidłowo przeprowadzana ciągła integracja powinna prowadzić do:

  • zmniejszenia kosztów i ilości pracy niezbędnej do łączenia prac wykonanych przez różne osoby,
  • wcześniejszego wykrywania błędów.

Certyfikacja[edytuj | edytuj kod]

  • PCSCC-CI (ang. Polish Information Technology Competency Certification - Continuous Integration) certyfikacja z zakresu ciągłej integracji opracowana przez Fundację Rozwoju Projektów Programistycznych ProProgres w 2014 roku.

Przypisy

  1. Martin Fowler. Continuous Integration.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Paul M. Duvall: Continuous Integration: Improving Software Quality and Reducing Risk (Wyd. I). Boston: Addison-Wesley Professional, 2007. ISBN 0321336380.