Ciśnienie promieniowania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kometa Hale’a-Boppa (C/1995 O1). Ciśnienie promieniowania słonecznego oraz wiatr słoneczny oddzielają ogon pyłowy od gazowego.

Ciśnienie promieniowaniaciśnienie wywierane na powierzchnię przez promieniowanie elektromagnetyczne. Po zaabsorbowaniu, odbiciu lub rozproszeniu wytwarza ono ciśnienie odpowiadające gęstości strumienia energii podzielonej przez prędkość światła. Przykładowo promieniowanie słoneczne docierające do Ziemi ma gęstość strumienia energii równą 1370 W/ (stała słoneczna), zatem ciśnienie promieniowania wynosi 4,6 µPa.


Odkrycie[edytuj]

Fakt wywierania przez promieniowanie elektromagnetyczne ciśnienia na eksponowanej powierzchni został wydedukowany teoretycznie przez Jamesa Clerka Maxwella w 1871 roku, a dowiedziony eksperymentalnie przez Lebiediewa w 1900 roku oraz przez Nicholsa i Hulla w 1901. Ciśnienie promieniowania jest bardzo słabe, ale można je wykryć przy pomocy radiometru Nicholsa.

Słoneczne żagle[edytuj]

Żagle słoneczne, zaproponowane jako metoda napędu misji kosmicznych, używałyby ciśnienia promieniowania Słońca jako siły napędowej. Cosmos 1, przedsięwzięcie The Planetary Society, miał używać tego typu napędu.

Ciśnienie promieniowania a teoria panspermii[edytuj]

Niewielkie obiekty organiczne, jak bakterie czy zarodniki, mają wystarczająco duży stosunek powierzchni do masy, by móc efektywnie przemieszczać się pod wpływem ciśnienia promieniowania. Teoria głosząca, iż życie przybywa na różne planety z przestrzeni kosmicznej (na przykład w ten sposób), nazywa się panspermią.

Zobacz też[edytuj]