Ciconia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ciconia[1]
Brisson, 1790[2][3]
Przedstawiciel rodzaju – bocian biały (C. ciconia)
Przedstawiciel rodzaju – bocian biały (C. ciconia)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd bocianowe
Rodzina bociany
Rodzaj Ciconia
Typ nomenklatoryczny

Ardea ciconia Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Ciconiarodzaj ptaka z rodziny bocianów (Ciconiidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki żyjące przede wszystkim w Starym Świecie[5]. Ze współczesnych gatunków jedynie bocian sinodzioby występuje w Ameryce Południowej, na wschód od Andów, jednak również wymarłe gatunki były rozprzestrzenione na terenach obu Ameryk (m.in. liczne znaleziska na Kubie)[6].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 75–115 cm; masa ciała 1,3–5,5 kg; rozpiętość skrzydeł 144–200 cm; samce są średnio większe i cięższe od samic[7].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Ciconia: łac. ciconia – bocian[8].
  • Abdimia: epitet gatunkowy Ciconia abdimii Lichtenstein, 1823[9] (Abdin Beğ al-Arnaut (ok. 1780–1827), oficer armii egipskiej, albański gubernator prowincji Dongola w egipskim Sudanie w latach 1821–1825 (jego nazwisko pisano również jako Abdim, Abdi, Abidin lub Abdeen))[10]. Gatunek typowy: Ciconia abdimii Lichtenstein, 1823.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[11]:

oraz wymarłe:

Przypisy

  1. Ciconia, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés, a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 1. Parisiis: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 48. (fr. • łac.)
  3. M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés, a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 5. Parisiis: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 361. (fr. • łac.)
  4. Ch.L. Bonaparte. Tableaux synoptiques de l’ordre des Hérons. „Comptes rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. 40, s. 721, 1855 (fr.). 
  5. F. Gill & D. Donsker: Storks, ibis & herons (ang.). IOC World Bird List: Version 7.1. [dostęp 2017-03-16].
  6. a b W. Suárez, S.L. Olson. New record of storks (Ciconiidae) from quaternary asphalt deposits in Cuba. „The Condor”. 105 (1), s. 150–154, 2003 (ang.). 
  7. A. Elliott: Family Ciconiidae (Storks). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 459–461. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  8. Jobling 2017 ↓, s. Ciconia.
  9. Jobling 2017 ↓, s. Abdimia.
  10. Jobling 2017 ↓, s. abdimii.
  11. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Ciconiidae Sundevall, 1836 - bociany - Storks (Wersja: 2015-09-05). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-03-16].

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-03-16]. (ang.)