Ciechocin (województwo kujawsko-pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ciechocin
wieś
Ilustracja
Kościół parafialny rzymskokatolicki św. Małgorzaty, z XIV wieku
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Powiat golubsko-dobrzyński
Gmina Ciechocin
Liczba ludności (III 2011) 816[1]
Strefa numeracyjna 56
Kod pocztowy 87-408
Tablice rejestracyjne CGD
SIMC 0842271
Położenie na mapie gminy Ciechocin
Mapa konturowa gminy Ciechocin, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ciechocin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Ciechocin”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Ciechocin”
Położenie na mapie powiatu golubsko-dobrzyńskiego
Mapa konturowa powiatu golubsko-dobrzyńskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Ciechocin”
Ziemia53°03′25″N 18°55′29″E/53,056944 18,924722

Ciechocinwieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Ciechocin.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Ciechocin.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 816 mieszkańców[1]. Jest największą miejscowością gminy Ciechocin.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Etymologia nazwy[edytuj | edytuj kod]

„Ciechocin” pojawia się po raz pierwszy w historii Polski w 1250 roku jako Chechocim lub Ciechocin. Jest to forma dzierżawcza od imienia Piechota (osada Piechoty, prawdopodobnie pierwszy zasadźca lub zarządca wsi). W 1259 roku pojawia się nazwa Czechocino lub Ciechocin, w 1564 roku Cechocino, a dopiero w 1784 roku Ciechocin. Interesujące jest, że od tej nazwy utworzono słowo Ciechocinek jako młodszą wersję już istniejącej osady[2].

Zarys historii[edytuj | edytuj kod]

Ciechocin to gmina o historii sięgającej czasów średniowiecza. Pierwsza wzmianka o Ciechocinie pochodzi z 1242 roku, kiedy wieś została nadana biskupowi włocławskiemu. W czasach średniowiecznych wzniesiono tu zamek książąt kujawskich, który z czasem stał się własnością biskupów. Był to prosty, murowany dwór obronny, zbudowany na planie zbliżonym do kwadratu. Budowla nie miała ozdób, poza dwoma kamieniami z herbami. W latach 13311343 obszar gminy znajdował się w rękach Zakonu Krzyżackiego. Następnie, na mocy postanowień pokoju kaliskiego, Kazimierzowi Wielkiemu udało się w 1343 roku odzyskać Ciechocin wraz z Ziemią Dobrzyńską. W 1392 roku tereny te zostały zastawione przez Władysława Opolczyka Krzyżakom, w związku z czym ponownie znalazły się w ich rękach, by po pokoju w Raciążku w 1405 roku ponownie wrócić w granice Polski. To właśnie na zamku w Ciechocinie, 24 września 1410 roku król Władysław Jagiełło rozpuścił do domu swoje wojsko po zwycięskiej wojnie z Krzyżakami. W październiku 1410 roku na zamku biskupa włocławskiego schronił się przed pogonią krzyżacką rycerz Mikołaj z Ryńska[3].

Kolejne lata to czas rozkwitu, dzięki licznym przywilejom i swobodom, jaki mieszkańcom Golubia nadał Kazimierz Jagiellończyk. Zniesienia podatków i ceł przyczyniło się do rozwoju handlu. W latach 1655–1657 Ciechocin znajdował się w posiadaniu Szwedów. Niedługo później, w 1709 roku tereny dotknęła epidemia dżumy, która trwała do roku 1710. W czasach zaborów Ciechocin był wsią graniczną. Na Drwęcy przebiegała granica zaboru pruskiego i rosyjskiego, a między Ciechocinem a Elgiszewem istniało połączenie promowe. Dopiero po odzyskaniu niepodległości został zbudowany most łączący obie wsie. Po wybuchu II wojny światowej, na mocy dekretu Hitlera z 8 października 1939, Ciechocin został wcielony do Rzeszy. Miejscowość została wyzwolona spod okupacji hitlerowskiej 23 stycznia 1945.

Od 1994 w miejscowości działa firma Żywność Ekologiczna Bio Food.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół parafialny rzymskokatolicki św. Małgorzaty z XIV w., dwukrotnie przebudowany około XVIII w. (zakrystia i kruchta) i w 4 ćwierci XIX w., z dwiema granitowymi kropielnicami z okresu średniowiecza i z ostrołukowym portalem. Jest to obiekt o skromnych cechach gotyckich zatartych podczas przebudowy, nr A/261 z 04.07.1980
  • Dwór, w miejscu dawnej wieży obronnej z XIV wieku, należący do XVIII wieku do biskupów włocławskich. Przebudowany w 1756 roku przez biskupa włocławskiego Antoniego Sebastiana Dembowskiego co upamiętnia kamienny rokokowy kartusz z herbem Jelita. Budynek w wyniku remontów pozbawiony jest obecnie cech stylowych[4]
  • plebania murowana z początku XX wieku

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Stanisław Rospond, Słownik etymologiczny miast i wsi gmin PRL, Wrocław-Warszawa 1984, s. 57; Nazwy miejscowe Polski. Historia, pochodzenie i zmiany, pod red. K. Rymuta, t. 2, Kraków 1997, s. 123.
  3. Marian Bartkowiak „Towarzystwo Jaszczurcze”, [w:] Roczniki Towarzystwa Naukowego w Toruniu, Toruń 1948, s. 22–23.
  4. Gmina Ciechocin