Ciecz (jezioro)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ciecz
Trześniowskie
Ciecz
Położenie
Państwo  Polska
Miejscowości nadbrzeżne Łagów
Region Pojezierze Lubuskie
Wysokość lustra 106,3 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 171,0-185,7 ha
Głębokość
• średnia
• maksymalna

19,3[1] m
58,8[1] m
Objętość 35919,8 tys. m³
Hydrologia
Klasa czystości wody II[2] (w roku 2000)
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ciecz
Ciecz
Ziemia52°20′50″N 15°17′26″E/52,347222 15,290556

Ciecz (Trześniowskie, niem. Tschetschsee) – jezioro rynnowe w woj. lubuskim, w pow. świebodzińskim, w gminie Łagów, leżące na terenie Pojezierza Lubuskiego.

Jezioro Ciecz jest połączone krótkim kanałem z leżącym na południe od niego Jeziorem Łagowskim. Na przesmyku między jeziorami leży wieś Łagów. Jezioro w całości położone na obszarze Łagowskiego Parku Krajobrazowego. Strome brzegi niemal w całości porośnięte lasem.

Dane morfometryczne[edytuj]

Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 171,0 ha[2] do 185,7 ha[1]. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 106,3 m n.p.m.[2][1] Średnia głębokość jeziora wynosi 19,3 m[1], natomiast głębokość maksymalna 58,8 m[1] (jedno z najgłębszych jezior w Polsce).

W oparciu o badania przeprowadzone w 2000 roku wody jeziora zaliczono do II klasy czystości[2].

Hydronimia[edytuj]

Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Ciecz[3]. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą Trześniowskie[2][4].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 540. ISBN 83-232-1732-7.
  2. a b c d e Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 540. ISBN 83-232-1732-7.
  3. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 38. ISBN 83-239-9607-5. [dostęp 22 kwietnia 2009].
  4. Mapa topograficzna dostępna w serwisie geoportal.gov.pl. [dostęp 6 grudnia 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj]