Ciecz elektroreologiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ciecz elektroreologiczna (ang. electrorheological fluid) – substancja analogiczna do cieczy magnetoreologicznej, ale składająca się z zawiesiny drobin przewodnika, przez co jej lepkość ulega zmianie pod wpływem pól elektrycznych.

Ze względu na te cechy, podobnie jak ciecze magnetoreologiczne, znajduje zastosowania w inteligentnych układach hamulcowych oraz amortyzujących.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]