Ciemnoboczniak gałązkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ciemnoboczniak gałązkowy
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina ciżmówkowate
Rodzaj ciemnoboczniak
Gatunek ciemnoboczniak gałązkowy
Nazwa systematyczna
Simocybe haustellaris (Fr.) Watling
Biblthca Mycol. 82: 39 (1981)
Simocybe haustellaris 709582.jpg

Ciemnoboczniak gałązkowy (Simocybe haustellaris (Fr.) Watling) – gatunek grzybów należący do ciżmówkowatych (Crepidotaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Simocybe, Crepidotaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy zdiagnozował go Elias Fries w 1818 r., nadając mu nazwę Agaricus haustellaris. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Roy Watling w 1981 r.[1]

Ma około 15 synonimów. Niektóre z nich[2]:

  • Agrocybe haustellaris (Fr.) Romagn. 963
  • Ramicola haustellaris (Fr.) Courtec. 1989
  • Ramicola haustellaris f. effugiens (Quél.) Courtec. 1994
  • Ramicola haustellaris f. rubi (Berk.) Neville & Poumarat 1993
  • Ramicola rubi (Berk.) Watling 1989
  • Simocybe haustellaris f. effugiens (Quél.) Courtec. 1986
  • Simocybe rubi (Berk.) Singer 1962

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 roku dla synonimu Ramicola haustellaris (Fr.) Watling[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica 8–10,5 mm, wysokość około 7 mm, barwa od jasnożółtej do brązowej, powierzchnia gładka, sucha[4].

Blaszki

Początkowo kremowe, potem brązowe, dość rzadkie[4].

Trzon

Boczny, krótki, tej samej barwy co kapelusz, z widocznymi kaulocystydami. Wysokość 3–4 mm, średnica nieco ponad 1 mm[4].

Cechy mikroskopowe

Strzępki w skórce kapelusza nitkowate, miejscami pigmentowane. Pileocystydy o kształcie kręgli lub kolby. Cheilocystydy liczne, maczugowate, zebrane w wiązki, Pleurocystyd nie stwierdzono. Kaulocystydy w postaci wydłużonych, maczugowatych strzępek. Wysyp zarodników brązowy. Zarodniki brązowe, elipsoidalne, bez por rostkowych, maczugowate, 6,7–8,0 × 5,0–5,9 µm[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Znane jest występowanie ciemnoboczniaka gałązkowego w niektórych krajach Europy[5]. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano kilka stanowisk, ale niektóre z nich przedwojenne. Prawdopodobnie jest rzadki. Może być zagrożony[3].

Saprotrof. Występuje w lasach mieszanych na opadłych gałęziach drzew liściastych, zwłaszcza wierzby. W Polsce owocniki obserwowano od czerwca do października[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Index Fungorum [dostęp 2020-09-01] (ang.).
  2. Species Fungorum [dostęp 2020-04-07] (ang.).
  3. a b c Władysław Wojewoda, Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, ISBN 83-89648-09-1
  4. a b c d Sinocybe haustelalris, Natura Malta [dostęp 2020-04-08] (ang.).
  5. Discover Life [dostęp 2020-04-02] (ang.).