Cisi Pracownicy Krzyża

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cisi Pracownicy Krzyża
Nazwa łacińska Silenziosi Operai della Croce
Skrót zakonny SOdC
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel bł. ks. prał. Luigi Novarese
Data założenia 1950
Data zatwierdzenia 1960
Przełożony Janusz Malski
Liczba członków 133 (2008)
Strona internetowa

Cisi Pracownicy Krzyża (wł. Silenziosi Operai della Croce) – stowarzyszenie założone w 1950 roku przez włoskiego kapłana bł. ks. prałata Luigi Novarese, które ma charakter wspólnoty osób konsekrowanych: kapłanów i wiernych świeckich zaangażowanych w uświadamianie ludziom chorym i niepełnosprawnym chrześcijańskiego sensu ich cierpienia. Skrót nazwy wspólnoty zakonnej: SOdC.

Historia (świat)[edytuj]

Historia (Polska)[edytuj]

  • W 1982 roku założyciel stowarzyszenia, ks. Luigi Novarese i współzałożycielka – siostra Elwira Miriam Psorulla przybyli do Polski na zaproszenie ks. abpa Kazimierza Majdańskiego, ordynariusza diecezji szczecińskiej. Wówczas to w sercu ks. Luigi Novarese zrodziły się pierwsze plany zainicjowania nowej wspólnoty w Polsce. Pragnieniem założyciela było, aby wspólnota osiedliła się na Jasnej Górze.
  • Dnia 11 listopada 1981 roku w Rzymie miało miejsce pierwsze spotkanie obecnego moderatora generalnego wspólnoty, ks. Janusza Malskiego (wówczas alumna Seminarium Duchownego w Szczecinie) z założycielem wspólnoty.
  • W 1983 roku ks. Janusz i s. Małgorzata Malscy (rodzeństwo) dostępują aktu konsekracji w obecności założyciela dzieła ks. Luigi Novarese. To właśnie ks. Januszowi Malskiemu założyciel dzieła powierza troskę o jego rozwój w Polsce, zwracając się z prośbą o nabycie terenu pod budowę domu, jeśli to możliwe, na Jasnej Górze.
  • W dniu 7 lipca 1985 roku mają miejsce święcenia kapłańskie ks. Janusza Malskiego – pierwszego polskiego kapłana we wspólnocie "Cichych Pracowników Krzyża". W tym samym roku ma miejsce pierwsza pielgrzymka chorych kapłanów z Polski do sanktuarium maryjnego w Lourdes (Francja). W dotychczasowych pielgrzymkach wzięło udział ponad 270 kapłanów z wszystkich diecezji polskich.
  • Rok później, w 1986 roku odbyły się pierwsze rekolekcje dla chorych z Polski, które zorganizowano we włoskim domu stowarzyszenia – Domu "Niepokalanego Serca Maryi” w Re (Włochy). Chorzy obecni na tych rekolekcjach niejednokrotnie podkreślali potrzebę otwarcia takiego Domu w Polsce.
  • W dniu 16 października 1986 roku miało miejsce pierwsze spotkanie przełożonych stowarzyszenia "Cichych Pracowników Krzyża" z biskupem pomocniczym Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej dr Pawłem Socha i proboszczem z Głogowa ks. Ryszardem Dobrołowiczem. Spotkanie odbyło się w Rzymie przy okazji konsekracji biskupa Józefa Michalika. Wtedy padła pierwsza propozycja, aby stowarzyszenie podjęło działalność w Głogowie.
  • W styczniu 1987 roku bp Józef Michalik przybył do Rzymu, gdzie potwierdził gotowość przyjęcia wspólnoty w Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej.
  • W maju 1987 roku, podczas obchodów 40 lecia powstania "Centrum Ochotników Cierpienia" w Rzymie, chorzy z Polski (200 osób) wraz z ks. Ryszardem Dobrołowiczem i ks. Januszem Malskim zaprezentowali papieżowi Janowi Pawłowi II makietę domu wspólnoty – projekt głogowskiego ośrodka (autorstwa arch. prof. Jerzego Gurawskiego), wyrażając przy tym pragnienie osiedlenia się wspólnoty również w naszej Ojczyźnie. Spotkało się to z aprobatą papieża Jana Pawła II, który pobłogosławił dzieło.
  • Dnia 27 października 1989 roku abp Józef Michalik, ordynariusz zielonogórsko-gorzowski, poświęcił teren pod budowę Domu "Uzdrowienie Chorych", zlokalizowanego w najstarszej części Głogowa, w cieniu zabytkowej Kolegiaty Wniebowzięcia NMP.
  • W dniu 4 czerwca 1992 roku Diecezja Zielonogórsko-Gorzowska podpisała ze "Stowarzyszeniem Cichych Pracowników Krzyża" umowę regulującą sprawy związane z działalnością stowarzyszenia i z budową domu.
  • W 1993 roku stowarzyszenie rozpoczyna działalność apostolską, min. poprzez wydawanie czasopisma dla chorych i niepełnosprawnych pt. "Kotwica nadziei" (obecnie dwumiesięcznik "Kotwica").
  • Dnia 2 czerwca 1994 roku, po 6 latach realizacji projektu, nastąpiło uroczyste wmurowanie kamienia węgielnego. Aktu wmurowania dokonał nowy ordynariusz zielonogórsko-głogowski, bp Adam Dyczkowski, w obecności prezydenta miasta Głogowa i współzałożycielki "Cichych Pracowników Krzyża" – s. Elwiry Miriam Psorulla, która otrzymała tytuł honorowego obywatela miasta Głogowa.
  • Dwa lata później, dnia 13 czerwca 1996 roku ma miejsce kolejny etap utwalania obecności wspólnoty na ziemi głogowskiej: nadanie imienia ks. prałata Luigi Novarese nowej ulicy, przy której usytuowany jest Dom "Uzdrowienie Chorych". W uroczystości udział wzięli min. prezydent miasta Głogowa, bp Adam Dyczkowski i s. Elwira Miriam Psorulla.
  • W dniu 13 stycznia 1997 roku wspólnota osiedla się na stałe w Głogowie. Tymczasowo zamieszkuje na plebanii parafii kolegiackiej. Przedstawicielami wspólnoty są: moderator – ks. Janusz Malski oraz siostry: Małgorzata Malska i Włoszka – s. Maria Teresa Neato.
  • Dnia 31 października 1997 roku Sekretariat Episkopatu Polski pozytywnie zaopiniował wniosek moderatora krajowego ks. Janusza Malskiego w sprawie założenia pierwszego domu wspólnoty w Polsce[1].
  • W dniu 8 grudnia 1997 roku stowarzyszenie "Cichych Pracowników Krzyża" otrzymało osobowość prawną w Polsce[2].
  • Dnia 16 czerwca 2003 roku został otwarty i uroczyście poświęcony Dom "Uzdrowienie Chorych" im. Jana Pawła II w Głogowie – pierwszy dom wspólnoty w Polsce i w Europie Środkowo-Wschodniej, a także ośrodek duszpasterstwa chorych.
  • W dniu 16 października 2004 roku nastąpiła zmiana nazwy ze "Stowarzyszenie Cichych Pracowników Krzyża" na "Cichych Pracowników Krzyża", co bardziej oddaje zakonny charakter wspólnoty działającej na różnych kontynentach[3].

Charyzmat[edytuj]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Duchowość[edytuj]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Kontakt[edytuj]

  • Cisi Pracownicy Krzyża
  • ul. Ks. Prałata L. Novarese 2
  • 67-200 Głogów

Przypisy

  1. Pismo Sekretariatu Konferencji Episkopatu Polski (SEP-6.1.1-8) z dnia 31 października 1997 r. do Wiceprezesa Rady Ministrów i Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Pana Janusza Tomaszewskiego
  2. Pismo Departamentu Wyznań MSWiA nr W.R-130/52/97/IS z dnia 8 grudnia 1997 r.
  3. "Informacja Moderatora Krajowego Cichych Pracowników Krzyża w Polsce do Departamentu Wyznań Religijnych oraz Mniejszości Narodowych i Etnicznych MSWiA z dnia 18 lipca 2005 r., Pismo Departamentu Wyznań Religijnych oraz Mniejszości Narodowych i Etnicznych MSWiA nr WR-6733-139/2005/AM z dnia 19 lipca 2005 r.

Bibliografia[edytuj]

  1. "Minęło już 25 lat...", w: "Kotwica" nr 4 (30) 2006
  2. "Historia obecności wspólnoty w Polsce", w: "Kotwica" nr 2 (18) 2003
  3. Dokumentacja "Cichych Pracowników Krzyża"

Linki zewnętrzne[edytuj]