Cisowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

54°26′49″N 16°26′0″E

- błąd

38 m

WD

54°26'49"N, 16°26'0"E

- błąd

38 m

Odległość

6 m

Cisowo
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

sławieński

Gmina

Darłowo

Wysokość

34 m n.p.m.

Liczba ludności (2009)

323

Strefa numeracyjna

94

Tablice rejestracyjne

ZSL

SIMC

0305248

Położenie na mapie gminy wiejskiej Darłowo
Mapa konturowa gminy wiejskiej Darłowo, u góry znajduje się punkt z opisem „Cisowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Cisowo”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Cisowo”
Położenie na mapie powiatu sławieńskiego
Mapa konturowa powiatu sławieńskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Cisowo”
Ziemia54°26′49″N 16°26′00″E/54,446944 16,433333
Kościół Św. Stanisława

Cisowo (do 1945 niem. Zizow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Darłowo. Według danych z 28 września 2009 roku wieś miała 323 stałych mieszkańców[1].

Turbiny wiatrowe Vestas w okolicy wsi Cisowo

W pobliżu wsi znajduje się elektrownia wiatrowa[2].

Położnie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Wieś znajduje się 3 km na północny wschód od centrum Darłowa i 2 km od Bałtyku. Położona jest na wysokości 34 m n.p.m. Inne sąsiednie miejscowości to Kopań oraz Zakrzewo.

Pochodzenie nazwy[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość nosiła niemiecką nazwę Zizow, ale była też znana jako Cizow, Cytzow oraz Zitzow.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz miejscowość występuje w akcie założycielskim miasta Darłowa z 12 maja 1312 roku, jako jedna z wsi otaczających to miasto. W pierwszej połowie XIV wieku wybudowano gotycki kościół, którego wieża była punktem orientacyjnym dla żeglarzy.

Pod koniec II wojny światowej Armia Czerwona zajęła Cisowo. Po wojnie wieś znalazła się w granicach Polski, jako miejscowość na Ziemiach Odzyskanych.

Kościół[edytuj | edytuj kod]

Kościół w Cisowie istniał już w pierwszej połowie XIV wieku. Świątynia to gotycki kościół ceglany, jednonawowy, z wyodrębnionym trójbocznym prezbiterium i masywną wieżą od zachodu nakrytą hełmem namiotowym, latarenką i iglicą. W XIX w. powiększony o neogotyckie aneksy[3]. Zachowane jest barokowe, głównie XVII-wieczne wyposażenie (ołtarz, ambona, ławki) oraz płyty nagrobne z 1739 roku[4]. Usytuowanie kościoła na wysokim klifie podkreśla jego walory architektoniczne i strzelistość wieży. Obecnie należy do parafii św. Gertrudy w Darłowie.

W październiku 1994 z kościoła skradziono 4 drewniane bejcowane i lakierowane rzeźby datowane na I poł. XVII w. przedstawiające postaci św. Pawła, św. Piotra oraz uosobienia Nadziei i Wiary wpisane do rejestru zabytków pod №194/B decyzją z 1 grudnia 1989[5].

Parafia[edytuj | edytuj kod]

Znani są proboszczowie parafii od 1370 roku, wtedy bowiem powstała w Cisowie parafia katolicka. W 1535 roku uchwałą sejmu trzebiatowskiego została tam zaprowadzona reformacja, i aż do 1945 roku panował protestantyzm. Jednak już od tego roku sytuacja się odwróciła i w ciągu roku kościół został znów konsekrowany i nosi wezwanie św. Stanisława.

W latach 1886-1903 pastorem parafii ewangelickiej w Zizow był językoznawca Carl Meinhof[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane statystyczne. Urząd Gminy Darłowo. [dostęp 2010-08-06].
  2. Farmy wiatrowe w Cisowie. Urząd Gminy Darłowo, 2009. [dostęp 2010-06-18].
  3. Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 196, ISBN 978-83-7495-133-3.
  4. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 120, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
  5. Marek Łuczak, Policja w walce o zabytki: zbiór zagadnień z przeciwdziałania przestępczości przeciwko zabytkom, katalog zabytków i dzieł sztuki utraconych z województwa zachodniopomorskiego, Zapol, Komenda Wojewódzka Policji w Szczecinie, Fundacja "Razem Bezpieczniej", wyd. II, Szczecin 2012, s. 136-143, ISBN 978-83-7518-487-7
  6. Jan Sroka: Carl Friedrich Micahel Meinhof (1857-1944). W: Znani i Nieznani Mieszkańcy Powiatu Sławieńskiego. Sławno: Fundacja „Dziedzictwo”; Wydawnictwo „Margraf”, 2015, s. 21-22. ISBN 978-83-61603-84-9. [dostęp 2020-03-05].