Ciutat Vella

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Plan dzielnicy z 1860

Ciutat Vella (hiszp. Ciudad Vieja; pol. Stare Miasto) – najstarsza dzielnica Barcelony. W jej skład wchodzą mniejsze jednostki: Raval, Barri Gòtic, La Ribera, Parc de la Ciutadella i Barceloneta[1]. Ciutat Vella rozciąga się pomiędzy Morzem Śródziemnym i dziewiętnastowieczną dzielnicą Eixample. Jest to najczęściej odwiedzana przez turystów część Barcelony[2] o powierzchni 4 km², zamieszkana na stałe przez 96 tys. osób[2]. Osią dzielnicy jest aleja La Rambla, rozciągająca się między Plaça de Catalunya a portem morskim, złożona z kilku odcinków posiadających własne nazwy[3].

Do przebudowy Barcelony w XIX wieku Ciutat Vella była otoczona przez średniowieczne mury miejskie, wyburzone w 1859. Było to ówczesne centrum miasta pod względem politycznym, handlowym oraz kulturalnym. Obecnie dzielnica pełni głównie te ostatnie funkcje[4]. Architektura dzielnicy reprezentuje, zależnie od określonego obszaru, budownictwo od średniowiecza do początku XIX wieku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Commons in image icon.svg