Claire Lacombe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Claire Lacombe
Czerwona Róża
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1765
Pamiers, Ariège, Francja
Data i miejsce śmierci nieznana
nieznane
Zawód aktorka, polityk
Narodowość francuska
Krewni i powinowaci Jean-Théophile Leclerc
Odznaczenia
Korona obywatelska

Claire Lacombe (ur. 4 sierpnia 1765 w Pamiers – data i miejsce śmierci nieznane), pseudonim „Czerwona Róża”; w młodości aktorka. Zasłynęła działalnością podczas rewolucji francuskiej. Założycielka Stowarzyszenia Rewolucjonistek-Republikanek.

Młodość[edytuj]

Lacombe urodziła się w prowincjonalnym miasteczku Pamiers w południowo-zachodniej Francji. W młodości była aktorką. Grała w różnych sztukach teatralnych na prowincji do roku 1792, gdy przeniosła się do Paryża[1]. W teatrze nie odniosła wybitnych osiągnięć, a jej życie nie układało się szczęśliwie. Trupa teatralna, z którą współpracowała Lacombe wędrowała od miasta do miasta. Czasem występowała w zamkach oraz wiejskich dworach arystokratów. Prawdopodobnie doświadczenia z tego okresu miały wpływ na jej decyzję o odejściu z trupy i dołączeniu do rewolucjonistów.

Działalność rewolucyjna[edytuj]

Podczas powstania z 10 sierpnia 1792 w Paryżu, Lacombe uczestniczyła w szturmie na Tuileries. W trakcie bitwy została postrzelona w ramię, lecz pomimo tego kontynuowała walkę. Z tego powodu obdarzono ją przydomkiem „Bohaterki 10 sierpnia”, który przylgnął do niej na resztę życia. Za odwagę podczas szturmu na Tuileries zwycięscy fédérés nagrodzili ją „koroną obywatelską”[2].

Lacombe zaczęła regularnie uczestniczyć w spotkaniach klubu kordelierów, obracając się w ten sposób w kręgach najbardziej radykalnych żywiołów rewolucji. W lutym 1793 wraz z inną działaczką rewolucyjną, Pauliną Léon, założyła Towarzystwo Rewolucyjnych Obywatelek Republikańskich[3][4][5]. Organizacja ta składała się w większości z kobiet pochodzących z klasy robotniczej i plasowała się w jednym szeregu z najbardziej wojowniczymi ugrupowaniami sankiulotów i Wściekłych[6]. Stowarzyszenie działało jako rewolucyjna bojówka wśród paryskich przekupek. W celu piętnowania przeciwniczek rewolucji posługiwało się brutalnymi metodami[7].

Pomimo głęboko zakorzenionego w tamtych czasach szowinizmu, wokół Lacombe zgromadziło się kilku mężczyzn oddanych walce o prawa kobiet. Jednym z nich był Jean-Théophile Leclerc, z którym Lacombe związała się na pewien okres – do czasu, gdy Leclerc porzucił ją, by poślubić Pauline Léon[8].

W okresie terroru jakobińskiego Wściekłych poddano represjom - podobnie jak inne szczególnie radykalne ugrupowania, w tym także Stowarzyszenie Rewolucjonistek-Republikanek. Konwent Narodowy uznał ugrupowanie Lacombe za groźne aż do tego stopnia, że zdelegalizował wszystkie organizacje kobiece (30 października 1793)[9].

Wyrugowana ze świata polityki Lacombe zamierzała powrócić do kariery aktorskiej. Jednak w kwietniu 1794 została aresztowana podczas próby wyjazdu do teatru, do Dunkierki[10].

Lacombe została zwolniona z więzienia dopiero 20 sierpnia 1795[11]. Wróciła do aktorstwa, jednak zrezygnowała z niego po trzech miesiącach. Dalsze koleje jej losu pozostają nieznane[12].

Przypisy

  1. Kelly, s. 89
  2. Godineau, s. 111.
  3. Fremont-Barnes, s. 385.
  4. Kelly, s. 102–103.
  5. Sokolnikova, pp. 145ff.
  6. Fremont-Barnes, s. 385.
  7. Doyle, s. 420.
  8. Uglow, s. 309.
  9. Doyle, s. 420.
  10. Uglow, s. 309.
  11. Léopold Lacour, Les origines du féminisme contemporain : Olympe de Gouges, Théroigne de Méricourt, Rose Lacombe, 1900, p.413-414.
  12. Uglow, s. 309.

Bibliografia[edytuj]

  • Doyle, William (1990). The Oxford History of the French Revolution (2 ed.). Oxford; New York: Oxford University Press. ​ISBN 9780199252985​.
  • Kelly, Linda (1987). Women of the French Revolution. London: Hamish Hamilton. ​ISBN 978-0-241-12112-2​.
  • Fremont-Barnes, Gregory (2007). Encyclopedia of the age of political revolutions and new ideologies, 1760-1815. Greenwood Publishing Group. ​ISBN 978-0-313-33445-0​.
  • Godineau, Dominique (1998). The Women of Paris and Their French Revolution. Berkeley: University of California Press. ​ISBN 978-0-520-06718-9​.
  • Sokolnikova, Galina (1969) [1932]. Nine Women Drawn from the Epoch of the French Revolution. Freeport, NY: Books for Libraries Press. ​ISBN 978-0-8369-1314-9​.
  • Uglow, Jennifer S.; Hinton, Frances; Hendry, Maggy, eds. (1999). The Northeastern Dictionary of Women's Biography. Lebanon, NH: Northeastern University Press. ​ISBN 9781555534219​.