Clamator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Clamator[1]
Kaup, 1829[2]
Przedstawiciel rodzaju – kukułka czarno-biała (C. jacobinus)
Przedstawiciel rodzaju – kukułka czarno-biała (C. jacobinus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd kukułkowe
Rodzina kukułkowate
Podrodzina kukułki
Plemię Phaenicophaeini
Rodzaj Clamator
Typ nomenklatoryczny

Cuculus glandarius Linnaeus

Gatunki

zobacz opis w tekście

Clamatorrodzaj ptaka z rodziny kukułkowatych (Cuculidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Afryce[3].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 34–46 cm; masa ciała 66–141 g[4].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

Łacińskie clamator, clamatoris – krzykacz < clamare – krzyczeć[5].

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

Przypisy

  1. Clamator, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.J. Kaup: Skizzirte Entwickelungs-Geschichte und natürliches System der europäischen Thierwelt: Erster Theil welcher die Vogelsäugethiere und Vögel nebst Andeutung der Entstehung der letzteren aus Amphibien enthält. Darmstadt: In commission bei Carl Wilhelm Leske, 1829, s. 53. (niem.)
  3. F. Gill, D. Donsker (red.): Hoatzin, turacos & cuckoos (ang.). IOC World Bird List: Version 6.2. [dostęp 2016-05-12].
  4. R.B. Payne: Family Cuculidae (Cuckoos). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997, s. 547–548. ISBN 84-87334-22-9. (ang.)
  5. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-05-12]. (ang.)
  6. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Phaenicophaeini Horsfield, 1822 (wersja: 2015-09-03). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-05-12].