Clarence Seedorf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Clarence Seedorf
Ilustracja
Clarence Seedorf w barwach A.C. Milan (2008)
Imię i nazwisko Clarence Clyde Seedorf
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1976
Paramaribo, Surinam
Pozycja pomocnik
Wzrost 177 cm
Informacje klubowe
Obecny klub  Kamerun (selekcjoner)
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1992–1995
1995–1996
1996–2000
2000–2002
2002–2012
2012–2014
Ajax Amsterdam
Sampdoria Genua
Real Madryt
Inter Mediolan
AC Milan
Botafogo
64 (11)
32 (3)
121 (15)
64 (8)
295 (47)
58 (16)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1994–2008  Holandia 87 (11)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2014
2016
2018
2018–
AC Milan
Shenzhen Ruby
Deportivo La Coruña
 Kamerun

Clarence Clyde Seedorf (wym. [ˈklɛ.rəns ˈseɪ̯.dɔrf]; ur. 1 kwietnia 1976 w Paramaribo) – holenderski trener i były piłkarz grający na pozycji pomocnika, reprezentant Holandii, trener. Obecnie pełni funkcję selekcjonera reprezentacji Kamerunu.

Reprezentował barwy Ajaxu Amsterdam, Sampdorii Genua, Realu Madryt, Interu Mediolan, Milanu oraz Botafogo. Jest pierwszym zawodnikiem, który triumfował w Lidze Mistrzów z trzema różnymi klubami: Ajaxem Amsterdam, Realem Madryt, Milanem (dwukrotnie). Z reprezentacją Holandii uczestniczył w mistrzostwach świata 1998 we Francji, na których Pomarańczowi zajęli 4. miejsce oraz trzykrotnie dotarł do półfinału mistrzostw Europy (1996, 2000, 2004). Jest jednym z trzech piłkarzy (wraz z Edgarem Davidsem i Patrickiem Kluivertem) urodzonych w Surinamie, którzy grali w reprezentacji Holandii oraz wygrali Ligę Mistrzów 1994/1995 z Ajaxem Amsterdam.

Jako trener prowadził Milan, chiński, Shenzhen Ruby oraz Deportivo La Coruña.

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Clarence Seedorf urodził się w stolicy Surinamu - Paramaribo, jednak w wieku 2 lat wyemigrował wraz z rodziną do Holandii i osiedlił się w Almere[1]. Pochodzi z rodziny o piłkarskich tradycjach: ojciec Johann jest byłym piłkarzem oraz łowcą talentów, piłkarzami są jego dwaj młodsi bracia: Jürgen i Chedric oraz kuzyn Stefano. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w młodzieżowych lokalnych amatorskich drużynach: VV AS '80 i Real Almere[2], zanim został odkryty i zwerbowany do Ajaxu Amsterdam przez Urgent Scoutingteam, agencję talentów prowadzoną przez słynnego holenderskiego piłkarza - Johana Cruyffa, który był odpowiedzialny za rekrutację takich zawodników jak m.in.: Frank i Ronald de Boer, Edgar Davids, Patrick Kluivert, Robert Witschge.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Clarence Seedorf karierę piłkarską rozpoczął w 1992 roku w Ajaxie Amsterdam jako prawy pomocnik. W drużynie zadebiutował dnia 28 października 1992 roku w wygranym 3:7 meczu wyjazdowym z VVV Venlo w ramach Pucharu Holandii[3], zastępując w 58. minucie Franka de Boera[4]. Miał wtedy 16 lat i 210 dni, co czyni go najmłodszym zawodnikiem w historii klubu. Wkrótce stał się kluczowym zawodnikiem klubu, z którym zdobył dwukrotnie mistrzostwo Holandii (1994, 1995), Puchar Holandii (1993), Superpuchar Holandii (1993) oraz w sezonie 1994/1995 wygrał Ligę Mistrzów.

Po tym sukcesie przeniósł się do klubu włoskiej ligi Serie A - Sampdorii Genua, w którym rozegrał 32 mecze ligowe i strzelił 3 gole, a klub zakończył rozgrywki ligowe w sezonie 1995/1996 na 8. miejscu.

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

W 1996 roku został zawodnikiem Realu Madryt i już w swoim pierwszym sezonie gry w drużynie Królewskich zdobył mistrzostwo Hiszpanii oraz Superpuchar Hiszpanii 1997. Dnia 18 stycznia 1997 roku w wygranym 1:4 meczu wyjazdowym z Atlético Madryt zdobył bramkę strzałem z odległości 45 metrów na 3:1. W sezonie 1997/1998 miał spory udział w zdobyciu przez zespół Ligi Mistrzów (drugiej w swojej karierze). Jednak po przybyciu w 1998 roku holenderskiego trenera - Guusa Hiddinka zaczął tracić miejsce w klubie, w rezultacie czego w 1999 roku przeniósł się on do Interu Mediolan, który wyłożył na niego kwotę 45 miliardów lirów (ok. 23 milionów euro). Łącznie w barwach klubu rozegrał 159 meczów i strzelił 20 bramek.

Inter Mediolan[edytuj | edytuj kod]

Następnym klubem w karierze Seedorfa był klub włoskiej ligi Serie A - Inter Mediolan, z którym w sezonie 1999/2000 dotarł do finału Pucharu Włoch (porażka w dwumeczu 2:1 z Lazio Rzym). Jednak przez okres gry w klubie nie zdobył uznania w oczach władz klubu. Jednak został zapamiętany przez wielu fanów Nerazzurrich głównie dzięki dwóm znakomitym golom, które strzelił dnia 9 marca 2002 roku w zremisowanym 2:2 meczu ligowym z Juventusem Turyn. Z klubu ostatecznie odszedł po sezonie 2001/2002 po rozegraniu 93 meczów i strzeleniu 14 goli. Wbrew często spotykanej opinii za odejściem Seedorfa z Interu nie przemawiały jednak, jak w przypadku Andrei Pirlo, względy sportowe. Impulsem zapalnym był konflikt z Ronaldo, który dodatkowo podsycał plotki o romansie Seedorfa z żoną kolegi z zespołu[5].

Milan[edytuj | edytuj kod]

Clarence Seedorf w barwach Milanu, 2011

Następnie Seedorf przeniósł się do miejscowych rywali Interu Mediolan - Milanu, na zasadzie wymiany z Francesco Coco. W sezonie 2002/2003 wywalczył pierwszy od 26 lat dla klubu Puchar Włoch i trzeci raz w swojej karierze Ligę Mistrzów, stając się jednocześnie pierwszym zawodnikiem, który zdobył to trofeum grając w trzech różnych klubach, a także Superpuchar Europy 2003.

W sezonie 2003/2004 Seedorf odegrał ważną rolę w zdobyciu przez klub mistrzostwa Włoch i Superpucharu Włoch 2004 oraz w sezonie 2004/2005 w dotarciu do finału Ligi Mistrzów, w którym po zaciętej rywalizacji z angielskim FC Liverpoolem jego klub przegrał po wspaniałych interwencjach polskiego bramkarza drużyny rywali - Jerzego Dudka w serii rzutów karnych, natomiast w Serie A również Rossoneri przegrało mistrzostwo kraju, tym razem z Juventusem Turyn.

W 2006 roku wybuchła afera Calciopoli, która wstrząsnęła całym światem włoskiej piłki nożnej i w którą był również zamieszany Milan, przez co opinia o zespole została mocno nadszarpnięta. Ostatecznie klub dostał pozwolenie na kontynuowanie rozgrywek w Europie, dzięki czemu najlepsi piłkarze pozostali w klubie. W sezonie 2006/2007 wraz z Kaką stworzył duet pomocników prezentujący nienaganny styl gry i wysoką skuteczność zespołu, co pomogło mu z czwartym w swojej karierze triumfie w Lidze Mistrzów (najlepszy pomocnik rozgrywek), Superpucharu Europy 2007 oraz klubowego mistrzostwa świata 2007, na których został nagrodzony Srebrną Piłką.

Dnia 4 grudnia 2007 roku wygranym 1:0 meczu z szkockim Celtikiem Glasgow rozegrał swój 100. mecz w Lidze Mistrzów. W 2011 roku zdobył ostatnie trofea w klubie: mistrzostwo Włoch oraz Superpuchar Włoch. Z klubu odszedł po sezonie 2011/2012 po rozegraniu 431 meczów i strzeleniu 63 goli.

W okresie gry w Milanie Seedorf stanowił ogromne wsparcie pomocy wraz z Gennaro Gattuso i Andreą Pirlo, z którymi był wystawiany w pierwszym składzie, chociaż ich forma w ostatnich latach znacznie spadła. Pod przewodnictwem trenera Carlo Ancelottiego, ich rolą było wspomaganie ofensywnych pomocników, takich jak m.in. Rivaldo, Rui Costa, Kaká, Ronaldinho.

Botafogo[edytuj | edytuj kod]

Clarence Seedorf po odejściu z Milanu wyjechał do Brazylii, gdzie dnia 30 czerwca 2012 roku podpisał kontakt z Botafogo. Częściowy wpływ na tę decyzję miała pochodząca z Rio de Janeiro żona piłkarza. W ekstraklasie brazylijskiej zadebiutował dnia 22 lipca 2012 roku w przegranym 0:1 meczu u siebie z Grêmio Porto Alegre, w którym w 70. minucie został zastąpiony przez Rafaela Marquesa[6]. W 2013 roku zdobył z klubem trzy trofea: Taça Rio, Taça Guanabara oraz Campeonato Carioca. Ostatni mecz w karierze rozegrał dnia 8 grudnia 2013 roku wygranym 3:0 meczu ligowym u siebie z Criciúma Esporte Clube[7]. Dnia 14 stycznia 2014 roku ogłosił zakończenie kariery piłkarskiej. Powodem zakończenia kariery było dostanie oferty pracy jako trener włoskiego Milanu, w którym występował w latach 2002-2012. Łącznie w karierze klubowej rozegrał 875 meczów, w których strzelił 128 goli.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Clarence Seedorf w latach 19942008 w reprezentacji Holandii rozegrał 87 meczów, w których strzelił 11 goli. Debiut zaliczył dnia 14 grudnia 1994 roku na Stadionie Feijenoord w Rotterdamie w wygranym 5:0 meczu eliminacyjnym do mistrzostw Europy 1996 z reprezentacją Luksemburga, w którym zastąpił w 70. minucie Youriego Muldera, a w 90. minucie ustalając wynik spotkania strzelił także swoją pierwszą bramkę w reprezentacji Holandii[8]. Mecz ten był ostatnim w pierwszej kadencji selekcjonera Dicka Advocaata, który przeniósł się do PSV Eindhoven.

W 1996 roku został powołany przez Guusa Hiddinka na mistrzostwa Europy 1996 w Anglii, na którym Pomarańczowi zakończyli turniej w ćwierćfinale po porażce serii rzutów karnych z reprezentacją Francji po zmarnowanym rzucie przez Seedorfa, a dwa lata później w 1998 roku na mistrzostwa świata 1998 we Francji, na których Pomarańczowi zajęli 4. miejsce. Brał także udział na mistrzostwach Europy 2000 i 2004, w których Pomarańczowi dotarli do półfinału.

Wielu twierdziło jednak, że kariera Seedorfa w reprezentacji Holandii mogłaby być jeszcze bardziej efektowna, gdyby pohamował swój buntowniczy i porywczy charakter, dający często o sobie znać. Dodatkowo, ma on również długą historię złych występów w chwilach krytycznych dla Pomarańczowych. Był to jeden z powodów dla których Marco van Basten, mianowany selekcjonerem reprezentacji Holandii tuż po mistrzostwach Europy 2004, nie zdecydował się powoływać Seedorfa, w związku z czym nie zagrał w eliminacjach do mistrzostw świata 2006 oraz w samym turnieju w Niemczech.

Ponownie w reprezentacji Holandii zagrał dnia 15 listopada 2006 roku na Amsterdam Arena w Amsterdamie w zremisowanym 1:1 meczu towarzyskim z reprezentacją Anglii, na który został powołany w zastępstwie kontuzjowanego Wesleya Sneijdera. Zagrał w 6 meczach eliminacyjnych do mistrzostw Europy 2008. Było wiele wątpliwości co do jego pozycji w drużynie, szczególnie gdy selekcjoner Marco van Basten faworyzował takich graczy jak Rafael van der Vaart, Wesley Sneijder czy Robin van Persie. Ostatni mecz w reprezentacji Holandii rozegrał dnia 28 marca 2008 roku na Ernst-Happel-Stadion w Wiedniu w wygranym 3:4 meczu towarzyskim z reprezentacją Austrii, w których Seedorf wszedł w 46. minucie za Demy de Zeeuwa[9]. Dnia 13 maja 2008 roku ogłosił, że nie weźmie udziału w mistrzostwach Europy 2008 w Austrii i Szwajcarii z powodu narastającego konfliktu z Marco van Bastenem.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Dnia 14 stycznia 2014 roku Clarence Seedorf poinformował na specjalnie zwołanej konferencji prasowej w Rio de Janeiro, że zarząd klubu Milan postanowił zatrudnić go w roli trenera, jednocześnie ogłaszając zakończenie kariery zawodniczej[10][11]. Zastąpił na stanowisku zwolnionego Massimiliano Allegriego. Podpisał kontrakt do końca sezonu 2015/2016, jednak dnia 9 czerwca 2014 roku został zwolniony z tej funkcji. Dnia 7 lipca 2016 roku został trenerem klubu ligi China League One - Shenzhen Ruby, jednak dnia 4 grudnia 2016 roku został zwolniony. Dnia 5 lutego 2018 roku został nowym trenerem hiszpańskiego klubu ligi Primera División - Deportivo La Coruña[12], jednak dnia 22 maja 2018 roku po spadku klubu z ligi odszedł z niego[13]. 4 sierpnia 2018 roku został ogłoszony nowym selekcjonerem reprezentacji Kamerunu[14].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Liga Liga[15] Puchar kraju[16] Europa[17] Suma
Występy Bramki Występy Bramki Występy Bramki Występy Bramki
Ajax Amsterdam 1992/1993 Eredivisie 12 1 3 0 3 0 18 1
1993/1994 Eredivisie 19 4 3 0 2 0 24 4
1994/1995 Eredivisie 34 6 3 0 11 0 48 6
Łącznie 65 11 9 0 16 0 90 11
Sampdoria Genua 1995/1996 Serie A 32 3 2 1 34 4
Łącznie 32 3 2 1 34 4
Real Madryt 1996/1997 Primera División 38 6 4 0 42 6
1997/1998 Primera División 36 6 2 1 11 0 49 7
1998/1999 Primera División 37 3 5 1 10 3 52 7
1999/2000 Primera División 10 0 0 0 6 0 16 0
Łącznie 121 15 11 2 27 3 159 20
Inter Mediolan 1999/2000 Serie A 20 3 5 2 25 5
2000/2001 Serie A 24 2 5 0 7 3 36 5
2001/2002 Serie A 20 3 2 1 10 0 32 4
Łącznie 64 8 12 3 17 3 93 14
AC Milan 2002/2003 Serie A 29 4 3 2 16 1 48 7
2003/2004 Serie A 29 3 6 0 10 0 45 3
2004/2005 Serie A 32 5 4 1 13 1 49 7
2005/2006 Serie A 36 4 2 1 11 1 49 6
2006/2007 Serie A 32 7 5 0 14 3 51 10
2007/2008 Serie A 32 7 0 0 10 3 42 10
2008/2009 Serie A 33 6 1 0 7 0 41 6
2009/2010 Serie A 29 5 0 0 8 1 37 6
2010/2011 Serie A 30 4 2 0 8 0 40 4
2011/2012 Serie A 18 2 3 1 8 0 29 3
Łącznie 300 48 26 5 105 10 431 63
Botafogo 2012 Série A 24 8 0 0 1 1 25 9
2013 Série A 34 8 0 0 0 0 34 8
Łącznie 58 16 0 0 1 1 59 17
Łącznie w karierze 640 100 69 11 166 17 875 128

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja narodowa Rok Występy Gole
 Holandia
1994 1 1
1995 7 3
1996 11 2
1997 7 0
1998 12 1
1999 7 0
2000 10 2
2001 4 1
2002 2 1
2003 7 0
2004 9 0
2005 0 0
2006 1 0
2007 8 0
2008 1 0
Łącznie 87 11

[18]

Gole w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

# Data Miejsce Przeciwnik Gol Wynik Rozgrywki
1. 04.12.1994 Stadion Feijenoord, Rotterdam  Luksemburg 5–0 5–0 El. Euro 1996
2. 29.03.1995 Stadion Feijenoord, Rotterdam  Malta 1–0 4–0 El. Euro 1996
3. 11.10.1995 Ta' Qali Stadium, Attard  Malta 4–0 4–0 El. Euro 1996
4. 15.11.1995 Stadion Feijenoord, Rotterdam  Norwegia 1–0 3–0 El. Euro 1996
5. 04.06.1996 Stadion Feijenoord, Rotterdam  Norwegia 2–1 3–1 Mecz towarzyski
6. 04.12.1996 Stadion Króla Baudouina I, Bruksela  Belgia 2–0 3–0 El. Mundialu 1998
7. 21.02.1998 Miami Orange Bowl, Miami  Stany Zjednoczone 2–0 2–0 Mecz towarzyski
8. 07.10.2000 Stadion GSP, Nikozja  Cypr 1–0 4–0 El. Mundialu 2002
9. 07.10.2000 Stadion GSP, Nikozja  Cypr 2–0 4–0 El. Mundialu 2002
10. 06.10.2001 GelreDome, Arnhem  Andora 2–0 4–0 El. Mundialu 2002
11. 16.10.2002 Ernst-Happel-Stadion, Wiedeń  Austria 1–0 3–0 El. Euro 2004

Statystyki trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Aktualne na dzień 27 lipca 2018 roku.
Drużyna Od Do Wyniki
M Z R P % Zwyc.
Włochy Milan 16.01.2014 09.06.2014 22 11 2 9 50,00
Chińska Republika Ludowa Shenzhen Ruby 07.07.2016 05.12.2016 14 4 4 6 28,57
Hiszpania Deportivo La Coruña 05.02.2018 22.05.2018 16 2 6 8 12,50
Ogólnie 52 17 12 23 32,69

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Ajax Amsterdam[edytuj | edytuj kod]

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

Milan[edytuj | edytuj kod]

Botafogo[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Clarence Seedorf jest żonaty z Brazylijką Luvianą; mają czwórkę dzieci: Denzela, Jusy’ego, Darjaene i Jaysyley. Są właścicielami mediolańskiej restauracji Finger's. Mówi płynnie po angielsku, hiszpańsku, portugalsku, włosku i sranan tongo. Był często postrzegany jako osoba duchowa, inteligentna i elokwentna[potrzebny przypis] w piłce nożnej, jednak w 2011 roku w jednym z wywiadów stwierdził, że studiuje na Uniwersytecie Bocconi w Mediolanie w celu uzyskania tytułu magistra biznesu[19].

Dnia 5 czerwca 2009 roku spotkał się z Nelsonem Mandelą, a chwilę później ogłosił na konferencji prasowej, że został członkiem Nelson Mandela Foundation's i tym samym dołączył do Patrice'a Motsepe, Tokyo Sexwale, Davida Rockefellera, Peggy Dulany i Billa Clintona, którzy są także członkami wybranej grupy filantropów, którzy pomagają w przetrwaniu dziedzictwa Nelsona Mandeli.

W 2012 i 2014 roku wziął udział w Soccer Aid - meczu charytatywnym na Old Trafford w Manchesterze z byłymi piłkarzamii i celebrytami. Grał w drużynie "The Rest of the World" przeciwko Anglii. W 2014 roku zdobył hat tricka, w którym jego drużyna wygrała 4:2[20].

Bratanek Clarence'a, Collin również jest piłkarzem[21].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Een hele eer voor Seedorf: een eigen plein in Almere [data dostępu: 2007-09-21] (niderl.)
  2. Clarence Seedorf - FCInterMilano (cz.)
  3. Clarence Seedorf - AFC-Ajax.info (ang.)
  4. VVV - Ajax 3 - 7 (10/28/1992) (ang.)
  5. Z Giuseppe Meazza na San Siro [data dostępu: 2014-05-04]
  6. Botafogo de Futebol e Regatas 0:1 Grêmio Porto Alegre
  7. Clarence Seedorf - Występy - Transfermarkt.pl
  8. Nederland - Luxemburg 5 - 0 (14/12/1994) (niderl.)
  9. Football MATCH: 26.03.2008 Austria v Netherlands (ang.)
  10. Oficjalnie: Seedorf zakończył karierę [data dostępu 2014-01-14]
  11. Clarence Seedorf będzie trenerem Milanu [data dostępu 2014-01-14]
  12. La Liga. Clarence Seedorf został trenerem Deportivo La Coruna [data dostępu: 2018-02-05]
  13. Seedorf to leave relegated Deportivo [data dostępu: 2018-05-22] (ang.)
  14. Clarence Seedorf selekcjonerem Kamerunu. Jego asystentem Patrick Kluivert - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2018-08-07] (pol.).
  15. Uwzględniono: Eredivisie, Primera División, Serie A, Brazylijska Série A.
  16. Uwzględniono: Puchar Holandii, Puchar Króla, Puchar Włoch.
  17. Uwzględniono: Puchar Europy – 81 (10), Puchar UEFA – 22 (0), Pucharu Zdobywców Pucharów – 2 (0), Copa Sudamericana – 1 (1).
  18. Clarence Seedorf - Eu-Football.info (ang.)
  19. The Most Interesting Man in the World: Clarence Seedorf [data dostępu: 2014-01-18] (ang.)
  20. Result: Clarence Seedorf scores hat-trick for Rest of World in Soccer Aid [data dostępu: 2014-06-08] (ang.)
  21. Collin Seedorf joins Inverness Caledonian Thistle after Waalwijk exit [data dostępu: 2017-07-05] (ang.)
  22. Clarence Seedorf Stadion - Soccerway.com

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]