Claude Évin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Claude Évin
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 czerwca 1949
Le Cellier
Zawód, zajęcie polityk, prawnik

Claude Évin (ur. 29 czerwca 1949 w Le Cellier[1]) – francuski polityk, prawnik i samorządowiec, poseł do Zgromadzenia Narodowego, w latach 1988–1991 minister.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w École d'éducateurs spécialisés d'Angers[2], ukończył studia prawnicze na Université Paris-VIII. Podjął praktykę w zawodzie adwokata w ramach paryskiej palestry[3].

Był bliskim współpracownikiem Michela Rocarda. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Parti socialiste unifié, później dołączył do Partii Socjalistycznej[4]. Pełnił różne funkcje w administracji lokalnej. Był zastępcą mera Saint-Nazaire (1977–1989) oraz radnym tej miejscowości (1995–2008), a także radnym miejscowości Montoir-de-Bretagne (1989–1995) i członkiem rady regionalnej Kraju Loary (1992–1998)[5]. W 1978, 1981, 1986 i 1988 uzyskiwał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego VI, VII, VIII i IX kadencji[1], od 1986 do 1987 był wiceprzewodniczącym tej izby[5].

Wchodził w skład obu rządów Michela Rocarda. Od maja 1988 pełnił funkcję wiceministra przy ministrze spraw społecznych. Od czerwca 1988 do października 1990 był ministrem solidarności, zdrowia i ochrony socjalnej, następnie do maja 1991 ministrem spraw społecznych i solidarności[5][6]. Od czerwca 1988 do lutego 1989 zajmował również stanowisko rzecznika prasowego rządu[5].

W latach 1994–1997 był członkiem Rady Gospodarczej i Społecznej[3]. Następnie do 2007 przez dwie kadencje ponownie sprawował mandat deputowanego do niższej izby francuskiego parlamentu[1]. W latach 2004–2009 pełnił funkcję przewodniczącego Fédération Hospitalière de France, organizacji zrzeszającej francuskie placówki służby zdrowia. Od 2010 do 2015 był dyrektorem generalnym regionalnej agencji zdrowia (ARS) w Île-de-France[3]. Powrócił do prowadzenia praktyki adwokackiej.

Odznaczony Legią Honorową V klasy (2008) oraz Krzyżem Wielkim Orderu Oranje-Nassau (1991)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Claude Évin (fr.). assemblee-nationale.fr. [dostęp 2018-02-18].
  2. Claude Evin quittera l’ARS Ile-de-France le 30 septembre 2015 (fr.). houdart.org, 10 czerwca 2015. [dostęp 2018-02-18].
  3. a b c d Claude Evin (fr.). dlapiper.com. [dostęp 2018-02-18].
  4. Claude Evin Un ex-ministre pour l'ARS d'Ile-de-France (fr.). lesechos.fr, 23 kwietnia 2010. [dostęp 2018-02-18].
  5. a b c d Claude Évin na stronie Zgromadzenia Narodowego XII kadencji (fr.). [dostęp 2018-02-18].
  6. Présidents de la République et Gouvernements sous la Ve (fr.). assemblee-nationale.fr. [dostęp 2018-02-18].