Claudio Arrau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Claudio Arrau
Ilustracja
Claudio Arrau (1974)
Imię i nazwisko Claudio Arrau León
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1903
Chillán
Pochodzenie chilijskie
Data i miejsce śmierci 9 czerwca 1991
Mürzzuschlag
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna
Zawód muzyk
Wytwórnia płytowa RCA, EMI, Philips Records
Odznaczenia
Wielki Krzyż Zasługi Orderu Zasługi RFN Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Sztuki i Literatury (Francja) Order Orła Azteckiego (Meksyk)
Strona internetowa

Claudio Arrau León (ur. 6 lutego 1903 w Chillán, zm. 9 czerwca 1991 w Mürzzuschlag)[1]chilijski pianista i pedagog.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Karierę koncertową rozpoczął w piątym roku życia. W 1913 podjął formalne studia muzyczne w Konserwatorium Sterna w Berlinie (Stern'sches Konservatorium), gdzie prowadził go Martin Krause. Po odebraniu dyplomu ukończenia szkoły odbył w 1918 pierwsze tournée po Europie. Powrócił do Ameryki w 1921, dając szereg koncertów w Argentynie i Chile. Po koncercie w 1923 w Nowym Jorku debiutował w międzynarodowym środowisku muzycznym z wielkim powodzeniem. Dwa lata później otrzymał propozycję podjęcia pracy w berlińskim konserwatorium jako nauczyciel gry fortepianowej, na którą odpowiedział pozytywnie. Przypieczętowaniem świeżo zdobytej sławy była pierwsza nagroda na Międzynarodowym Konkursie Wykonań Muzycznych, przyznana mu w Genewie w 1927. W 1940 opuścił Niemcy i reemigrował do Santiago. Założył tam prywatną szkołę dla pianistów, której był dyrektorem. Jednak rok później zrzekł się tej funkcji i wyjechał do Nowego Jorku, gdzie osiedlił się na stałe.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

W 1937 poślubił niemiecką mezzosopranistkę, Ruth Schneider, z którą miał troje dzieci: córkę – Carmen (1938–2006) oraz synów – Maria (1940–1988) i Christophera (ur. 1959).

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

W swoim repertuarze miał utwory fortepianowe z różnych epok, ale ceniony jest głównie jako interpretator muzyki romantycznej, zwłaszcza utworów Fryderyka Chopina, Ferenca Liszta, Johannesa Brahmsa[potrzebne źródło]. Niejednokrotnie wykonywał wszystkie sonaty Ludwiga van Beethovena na swoich recitalach m.in. w Paryżu, Londynie i Nowym Jorku. Jego grę cechowała techniczna doskonałość, subtelne zróżnicowanie brzmienia, płynność prowadzenia frazy i wyrafinowane wykończenie każdego szczegółu.[potrzebne źródło]

Przypisy

  1. arrausite.free.fr - Claudio Arrau (fr.) [dostęp 2012-01-25]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]