Cleveland Indians

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cleveland Indians
Cleveland Indians
Data założenia 1901
Liga Major League Baseball
American League
AL Central
Adres 2401 Ontario St
Cleveland, OH 44115, USA
Stadion Progressive Field
Właściciel Larry Dolan
Trener Terry Francona
Kit baseball cap indiansh.png
Kit left arm raysh.png
Kit body baseball indinash.png
Kit right arm raysh.png
Kit baseball socks navy.png
Stroje
domowe
Kit baseball cap indiansa.png
Kit left arm raysa.png
Kit body baseball indinasa.png
Kit right arm raysa.png
Kit baseball socks navy.png
Stroje
wyjazdowe

Cleveland Indians – drużyna baseballowa grająca w dywizji centralnej American League, ma siedzibę w Cleveland w stanie Ohio. Dwukrotny zwycięzca w World Series.

Historia[edytuj]

W 1894 roku utworzono zespół Grand Rapids Rustlers, który występował w Western League[1]. W 1900 siedzibę klubu przeniesiono do Cleveland i nadano mu przydomek Lake Shores[2]. Rok później przystąpił do nowo utworzonej American League i zmienił nazwę na Cleveland Bluebirds (Blues)[2]. 24 kwietnia 1901 zespół rozegrał pierwszy oficjalny mecz ligowy w Chicago przeciwko White Sox, a w roli gospodarza występował na stadionie League Park, wybudowanym w 1891[3][4].

Nap Lajoie, drugobazowy (1902–1914) i menadżer zespołu (1905–1909).
Cleveland Naps w sezonie 1909.
League Park – stadion, na którym Indians rozgrywali swoje mecze w latach 1900–1946.
Terry Francona – menadżer zespołu od sezonu 2013.
Progressive Field.

W sezonie 1902 klub nieoficjalnie przyjął nazwę Broncos, a w 1903 zmienił ją na Cleveland Naps, na cześć ówczesnego drugobazowego i lidera zespołu Napa Lajoie, jednak odejście zawodnika w 1914 roku i przegranie 102 meczów w sezonie zasadniczym spowodowało zmianę nazwy klubu na Cleveland Indians[3]. W 1920 po raz pierwszy zespół zwyciężył w American League (z bilansem 98–56) i awansował do World Series, w których pokonał Brooklyn Dodgers w siedmiu meczach (grano wówczas do pięciu wygranych meczów)[5][6].

W 1932 roku Indians przenieśli się na nowy stadion Cleveland Municipal Stadium, a pierwszy mecz przeciwko Philadelphia Athletics obejrzało 80 tysięcy widzów[7]. W latach 1934–1946 ze względu na wysokie koszty utrzymania obiektu, zespół zmuszony był rozgrywać na nim spotkania w niedziele i święta; w dni powszednie mecze odbywały się na League Park[7][8]. W sezonie 1948 Indians po raz drugi w historii klubu (z bilansem 97–58) zwyciężyli w American League i po raz drugi zdobyli mistrzowski tytuł po pokonaniu w World Series Boston Braves 4–2[5][9].

W 1954 zespół zwyciężył w sezonie zasadniczym w 111 meczach (na 154 rozegranych) i po raz trzeci wygrał American League, jednak w World Series uległ New York Giants w czterech meczach[5][10]. W 1969 po dołączeniu do MLB czterech nowych zespołów, obie ligi podzielono na dwie dywizje East Division i West Division; Indians przystąpili do rozgrywek o mistrzostwo dywizji wschodniej[5][11]. W 1994 w związku z dołączeniem do MLB dwóch nowych zespołów, utworzono w każdej z lig trzecią dywizję, centralną, do której dokooptowano między innymi Cleveland Indians[5][12]. Od 1994 Indians korzystają z obiektu Progressive Field (do 2007 funkcjonował pod nazwą Jacobs Field) mogącym pomieścić 43 429[13][14].

Po 40 latach Indians z bilansem 100–44 ponownie awansowali do postseason; po wyeliminowaniu Boston Red Sox w Division Series, a następnie Seattle Mariners w Championship Series, przegrali w World Series z Atlanta Braves 2–4[5][15]. Dwa lata później nastąpił kolejny awans do finałów, gdzie przeciwnikiem była drużyna Florida Marlins; w siódmym, decydującym meczu Indians prowadząc 2–1 byli o dwa auty od mistrzostwa, jednak Marlins zdołali wyrównać, a w jedenastym inningu zdobyli zwycięskiego runa i ostatecznie zespół z Miami wygrał World Series[16]. Do Championship Series Indians uzyskiwali awans jeszcze dwa razy w 1998 i 2007, dwukrotnie przegrywając (odpowiednio z New York Yankees 2–4 i z Boston Red Sox 3–4)[5][17][18].

1 lipca 2016 po wygranej nad Toronto Blue Jays 2–1 po dziewiętnastu zmianach, Indians pobili klubowy rekord zwyciężając w czternastu meczach z rzędu[19]. 19 października 2016 po zwycięstwie w meczu numer 5 American League Championship Series nad Toronto Blue Jays, Indians zapewnili sobie mistrzostwo American League po raz pierwszy od 1997 roku[20].

13 września 2017 Indians ustanowili rekord American League, notując 21 zwycięstw z rzędu[21]. Ostatecznie serię zakończyli na 22 wygranych, po porażce w meczu rozegranym dwa dni później z Kansas City Royals 3–4[22].

Skład zespołu[edytuj]

Cleveland Indians
Kadra Sztab szkoleniowy

Miotacze

Łapacze

Wewnątrzpolowi

Zapolowi

Designated hitter

Menadżer

Trenerzy




Stan na 15 sierpnia 2017[23][24]

Sukcesy[edytuj]

Tytuł Liczba Rok
World Series 2 1920, 1948
American League
American League Championship Series
6 1920, 1948, 1954, 1995, 1997, 2016
American League Central Division 9 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2001, 2007, 2016, 2017

Zastrzeżone numery[edytuj]

Od 1997 numer 42 zastrzeżony jest przez całą ligę ku pamięci Jackie Robinsona, który jako pierwszy Afroamerykanin przełamał bariery rasowe w Major League Baseball[25].

BobFeller.png
Bob Feller
P, C
Uhonorowany w 1956
LouBoudreau.png
Lou Boudreau
SS, M
Zastrzeżony w 1970
EarlAverill.png
Earl Averill
CF
Zastrzeżony w 1975
MelHarder.png
Mel Harder
P, C
Zastrzeżony w 1990
LarryDoby 14.png
Larry Doby
CF, C
Zastrzeżony w 1993
BobLemon.png
Bob Lemon
P, C
Zastrzeżony w 1998
JackieRobinsonCleveland.png
Jackie Robinson
2B
Zastrzeżony w 1997
TheFans.png
Kibice

Zastrzeżony w 2001
Oznaczenie skrótów: M – menadżer, C – trener, 2B – drugobazowy, SS – łącznik, CF – środkowozapolowy, P – miotacz

Przypisy

  1. billjamesonline.com (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  2. a b Cleveland Indians (ang.). sportsmemorabilia.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  3. a b Indians History - The early years (ang.). mlb.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  4. League Park (ang.). ballparksofbaseball.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  5. a b c d e f g Cleveland Indians Team History & Encyclopedia (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  6. 1920 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  7. a b First World Series victory & a new park (ang.). indians.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  8. The glory years (ang.). indians.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  9. 1948 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  10. 1954 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  11. MLB Realignment: A.L. East, Meet A.L. North (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  12. Division Series (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 1 stycznia 2013].
  13. Progressive Field (ang.). ballparksofbaseball.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  14. Cleveland Indians: Position-by-position breakdown (ang.). dispatch.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  15. 1995 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  16. 1997 World Series: Indians - Marlins Game 7 (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  17. 1998 League Championship Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  18. 2007 League Championship Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 2 stycznia 2013].
  19. Extra winnings: Tribe's 14th straight goes 19 (ang.). indians.mlb.com. [dostęp 2 lipca 2016].
  20. Indians party like it's 1997 after winning pennant (ang.). indians.mlb.com. [dostęp 20 października 2016].
  21. 21! Tribe tops Tigers for AL-record streak (ang.). mlb.com. [dostęp 13 września 2017].
  22. Streak show over at 22! Fans, Tribe tip caps (ang.). mlb.com. [dostęp 17 września 2017].
  23. Cleveland Indians 40-Man Roster (ang.). indians.mlb.com. [dostęp 15 sierpnia 2017].
  24. Cleveland Indians Coaching Staff (ang.). indians.mlb.com. [dostęp 2 maja 2015].
  25. Indians Retired Numbers (ang.). indians.com. [dostęp 2 stycznia 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj]

Oficjalna strona klubu