Cmentarz Kamionkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz Kamionkowski
Obiekt zabytkowy nr rej. 983 z 23 czerwca 1979
Ilustracja
Nagrobki na Cmentarzu Kamionkowskim
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Grochowska 365
Typ cmentarza wyznaniowy
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza ok. 1,35 ha
Data otwarcia XIII w.
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Cmentarz Kamionkowski
Cmentarz Kamionkowski
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Cmentarz Kamionkowski
Cmentarz Kamionkowski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz Kamionkowski
Cmentarz Kamionkowski
Ziemia52°14′49″N 21°03′11″E/52,246944 21,053056

Cmentarz Kamionkowski – dawny cmentarz przykościelny na Kamionku w Warszawie. Jedna z najstarszych nekropolii w Polsce. Jest jedynym ocalałym dawnym cmentarzem przykościelnym, jakie funkcjonowały w Warszawie od czasów średniowiecza (cmentarze takie były zlokalizowane m.in. przy kościołach parafialnych: św. Jana na Starym Mieście - obecnej archikatedrze, Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny na Nowym Mieście, św. Krzyża, na Ujazdowie i kościele św. Trójcy na Solcu)[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Grób Jakuba Jasińskiego i Tadeusza Korsaka na cmentarzu Kamionkowskim

Cmentarz powstał na przełomie XIII i XIV wieku przy nieistniejącym już dziś kościele św. Stanisława Biskupa w ówczesnej wsi Kamion. W XVII wieku stał się zbyt ciasny i zmarłych zaczęto grzebać na nowym cmentarzu parafialnym przy kościele w niedalekim Skaryszewie[1]. Użytkowany od chwili powstania do 1887, kiedy to utworzono cmentarz Bródnowski. Na przestrzeni dziejów stał się miejscem ostatniego spoczynku dla uczestników bitwy ze Szwedami w 1656, powstańców kościuszkowskich, w tym między innymi generałów Tadeusza Korsaka i Jakuba Jasińskiego, uczestników Bitwy pod Grochowem w 1831 oraz żołnierzy obu wojen światowych. Mogiły z okresu powstania kościuszkowskiego po 1831 zostały zniszczone bez śladu[2] i dopiero później zostały odtworzone.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zlokalizowany na terenie przykościelnym, liczy w chwili obecnej około pięćdziesiąt wykonanych z piaskowca nagrobków z połowy XIX wieku. Najstarszy zachowany pochodzi z 1827.

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie konkatedry Matki Bożej Zwycięskiej. Na jego terenie znajduje się zabytkowa drewniana dzwonnica licząca dwie kondygnacje – w jej wnętrzu znajdują się dwa dzwony z których starszy powstał w 1722.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Tomasz Urzykowski. Groby na Kamionku. „Gazeta Wyborcza Stołeczna”, s. 28, 1997-10-25/26. 
  2. Bruno Wincenty Korotyński: Rzeź Pragi w stotrzydziestą rocznicę. Warszawa: Komitet Obchodu Rocznicy, 1924, s. 25. [dostęp 2010-02-07]. (pol.)