Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie
Ilustracja
Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie
Państwo  Ukraina
Miejscowość Charków
Typ cmentarza wojskowy
Wyznanie ekumeniczny
Data otwarcia 17 czerwca 2000[1]
Zarządca Miasto Charków
Architekt Zdzisław Pidek
Położenie na mapie obwodu charkowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu charkowskiego
Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie
Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie
Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie
Ziemia50°04′50″N 36°15′46″E/50,080556 36,262778

Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowiecmentarz wojskowy w Charkowie, w rejonie kijowskim, na Piatichatkach, wzniesiony w latach 1999–2000 według projektu Zdzisława Pidka[2][3] i Andrzeja Sołygi[2][3] oraz Wiesława i Jacka Synakiewiczów[3].

Cmentarz powstał z inicjatywy Federacji Rodzin Katyńskich; spoczywa na nim 4 302[4] oficerów Wojska Polskiego i polskich cywili zamordowanych w 1940 przez NKWD, a także około 2 000 radzieckich Ukraińców, Rosjan i Żydów zamordowanych przez NKWD w latach 1937–1938.

Polscy jeńcy wojenni pochowani na cmentarzu zostali w 1940 przewiezieni do Charkowa z obozu w Starobielsku i rozstrzelani w piwnicach Obwodowego Zarządu NKWD w Charkowie.

 Osobny artykuł: zbrodnia katyńska.

W 2003 ukazała się „Księga Cmentarna” cmentarza w Charkowie, zawierająca listę pochowanych tam ofiar zbrodni katyńskiej wraz z krótkimi biogramami (łącznie 3812 nazwisk).

 Z tym tematem związana jest kategoria: żołnierze Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A. Kondek, Cmentarze, Portal Historyczny PAP. [dostęp 7 maja 2010].
  2. a b Nekropolie katyńskie, www.oil.org.pl [dostęp 2017-06-12].
  3. a b c A.D.Rotfeld, A.W.Torkunow (red.), Białe plamy-czarne plamy: sprawy trudne w polsko-rosyjskich stosunkach 1918-2008, s. 418.
  4. G. Rąkowski, Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie, Kresy.pl. [dostęp 7 maja 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]