Cmentarz ewangelicki na Starołęce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz ewangelicki na Starołęce w Poznaniu
Ilustracja
Resztki nagrobków i stacja transformatorowa
Państwo

 Polska

Miejscowość

Poznań

Adres

Starołęka

Typ cmentarza

grzebalny

Wyznanie

protestantyzm

Stan cmentarza

pozostałości

Data otwarcia

początek XX w.

Data likwidacji

1947

Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Cmentarz ewangelicki na Starołęce w Poznaniu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Cmentarz ewangelicki na Starołęce w Poznaniu”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Cmentarz ewangelicki na Starołęce w Poznaniu”
Ziemia52°22′05,7″N 16°56′52,1″E/52,368250 16,947806

Cmentarz ewangelicki na Starołęce w Poznaniu – nieczynny cmentarz ewangelicki, zlokalizowany w Poznaniu, na Starołęce, na narożniku ulic Obodrzyckiej i Pochyłej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz otwarto w początku XX wieku[1] dla lokalnej gminy ewangelickiej. Spoczywali na nim przede wszystkim napływowi na Starołęce Niemcy. Byli to w głównej mierze reemigranci pochodzenia niemieckiego sprowadzani z Rosji przez pastora Josefa Rosenberga z Latowic i osadzeni na osiedlu robotniczym w okolicy[1]. Większość grobów otoczona była metalowymi płotkami i wyposażona w metalowe krzyże. Istniały też groby marmurowe. Decyzją Zarządu Miasta nekropolia została zlikwidowana w 1947[1]. Po tej dacie cmentarz popadał w zaniedbanie, część elementów rozkradziono, przy biernej postawie władz miejskich i gminy ewangelickiej. W centrum cmentarza wybudowano stację transformatorową. Przed 2014 teren cmentarza został uporządkowany[2].

Nekropolia była miejscem tymczasowego odprawiania nabożeństw dla lokalnej parafii katolickiej, przed wybudowaniem kościoła św. Jana Apostoła i Ewangelisty. W październiku 1994 oddano do użytku drewniany barak obity papą, który służył jako tymczasowa kaplica. W marcu 2002 kaplicę rozebrano, a w jej miejscu postawiono 3-metrowy krzyż[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Cmentarze Poznania, Cmentarz ewangelicki – ul. Obodrzycka
  2. a b Zenon Sarbak, Mój Świat, czyli dawna i niedawna Starołęka, Minikowo i Marlewo, Bonami, Poznań, 2014, s.169-171, 185, ISBN 978-83-62298-47-1