Cmentarz ewangelicki przy ulicy Starowiejskiej w Raciborzu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz ewangelicki przy ulicy Starowiejskiej w Raciborzu
Ilustracja
Brama cmentarna
Państwo  Polska
Miejscowość POL Racibórz COA.svg Racibórz
Adres Starowiejska, 47-400 Racibórz
Wyznanie ewangelickie
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 1,41 ha
Liczba grobów 719 (w 1984 roku)
Data otwarcia 1920
Data ostatniego pochówku 1974
Położenie na mapie Raciborza
Mapa konturowa Raciborza, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Cmentarz ewangelicki przy ulicy Starowiejskiej w Raciborzu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Cmentarz ewangelicki przy ulicy Starowiejskiej w Raciborzu”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Cmentarz ewangelicki przy ulicy Starowiejskiej w Raciborzu”
Położenie na mapie powiatu raciborskiego
Mapa konturowa powiatu raciborskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Cmentarz ewangelicki przy ulicy Starowiejskiej w Raciborzu”
Ziemia50°05′39″N 18°11′59″E/50,094167 18,199722

Cmentarz ewangelicki – znajduje się w Raciborzu na Starej Wsi, przy ulicy Starowiejskiej, jest piątą i ostatnią istniejącą do dziś nekropolią w mieście, zajmuje 1,41 ha, a powstał w 1920 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz powstał w wyniku powiększenia liczby wiernych w gminie ewangelickiej. Gmina zakupiła więc w marcu 1920 roku teren pod cmentarz, którego powierzchnia wynosiła 1,41 hektara, a poświęcenie jego odbyło się w tym samym roku. Na cmentarzu została wybudowana również kaplica cmentarna. Naprzeciwko kaplicy znajduje się pomnik w formie sarkofagu, na którym znajduje się hełm z inskrypcjami poświęconymi żołnierzom wyznania ewangelickiego poległym w I wojnie światowej. Cmentarz został zamknięty w 1974 roku, a na terenie nekropolii znajdowało się jeszcze do 1984 roku 719 mogił. Obecnie cmentarz podlega parafii ewangelicko-augsburskiej w Rybniku.

Nagrobki[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze nagrobki znajdujące się na cmentarzu pochodzą z okresu międzywojennego i znajdują się najbliżej wejścia. Przeważają nagrobki wolno stojące, które przyjmują postacie: prostych form prostokątnych płyt ze zróżnicowanym zwieńczeniem, różne formy krzyży i niekiedy formy architektoniczne. Do dziś przetrwały nieliczne nagrobki wolno stojące, które są świadectwem minionej świetności. Najstarszymi nagrobkami zachowanymi do dziś są stela Georga Reimanna z 1920 roku oraz Daniela Selleneita z 1921 roku. Niektóre z nagrobków warte uwagi to:

  • Nagrobek rodziny Brosse – trójskrzydłowy portyk pochodzący z 1923 roku.
  • Nagrobek Roberta Ellendta – prostokątna, marmurowa płyta z płaskorzeźbą pochodzący z 1927 roku, jest to nagrobek burmistrza miasta.
  • Pomnik rodziny Luthgerelief przedstawiający Chrystusa na tle kamiennego muru, który udziela błogosławieństwo robotnikom, pochodzi z 1938 roku.
  • Nagrobek Helli Kaut – przedstawia rzeźbioną wazę z rozkwitłymi różami, pochodzi z 1924 roku.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz kiedyś[edytuj | edytuj kod]

Obraz dzisiejszy[edytuj | edytuj kod]


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]